وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ اللَّهَ خَلَقَ إِسْرَافِيلَ مُنْذُ يَوْمَ خَلْقَهُ صَافًّا قَدَمَيْهِ لَا يَرْفَعُ بَصَرَهُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الرَّبِّ تَبَارَكَ وَتَعَالَى سَبْعُونَ نورا مَا مِنْهَا من نورٍ يدنو مِنْهُ إِلاّ احْتَرَقَ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَصَححهُ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh Isrofilni yaratgan kunidan beri oyoqlarini juftlab tik turgan, koʻzini koʻtarmagan holda yaratdi. U bilan Robb tabaraka va taolo orasida yetmish nur bor. Ulardan qaysi bir nur unga yaqinlashsa, albatta yonib ketardi», dedilar. Tirmiziy rivoyat qilgan va uni sahih degan.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ Исрофилни яратган кунидан бери оёқларини жуфтлаб тик турган, кўзини кўтармаган ҳолда яратди. У билан Робб табарака ва таоло орасида етмиш нур бор. Улардан қайси бир нур унга яқинлашса, албатта ёниб кетарди», дедилар. Тирмизий ривоят қилган ва уни саҳиҳ деган.