وَعَنْهُ قَالَ: أَقَامَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَكَّةَ خَمْسَ عَشْرَةَ سَنَةً يَسْمَعُ الصَّوْتَ وَيَرَى الضَّوْءَ سَبْعَ سِنِينَ وَلَا يَرَى شَيْئًا وَثَمَانِ سِنِينَ يُوحَى إِلَيْهِ وَأَقَامَ بِالْمَدِينَةِ عَشْرًا وَتُوُفِّيَ وَهُوَ ابْنُ خَمْسٍ وَسِتِّينَ. مُتَّفق عَلَيْهِ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Makkada oʻn besh yil turdilar: yetti yil ovozni eshitar va nurni koʻrardilar, ammo (oshkora) hech narsa koʻrmasdilar; sakkiz yil esa u (zot)ga vahiy nozil etilardi. Madinada esa oʻn yil turdilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Маккада ўн беш йил турдилар: етти йил овозни эшитар ва нурни кўрардилар, аммо (ошкора) ҳеч нарса кўрмасдилар; саккиз йил эса у (зот)га ваҳий нозил этиларди. Мадинада эса ўн йил турдилар.