وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " لَقَدْ رَأَيْتُنِي فِي الْحِجْرِ وَقُرَيْشٌ تَسْأَلُنِي عَنْ مَسْرَايَ فَسَأَلَتْنِي عَنْ أَشْيَاءَ مِنْ بَيْتِ الْمَقْدِسِ لَمْ أُثْبِتْهَا فَكُرِبْتُ كَرْبًا مَا كُرِبْتُ مِثْلَهُ فَرَفَعَهُ اللَّهُ لِي أَنْظُرُ إِلَيْهِ مَا يَسْأَلُونِي عَنْ شَيْءٍ إِلَّا أَنْبَأْتُهُمْ وَقَدْ رَأَيْتُنِي فِي جَمَاعَةٍ مِنَ الْأَنْبِيَاءِ فَإِذَا مُوسَى قَائِمٌ يُصَلِّي. فَإِذَا رَجُلٌ ضَرْبٌ جعد كَأَنَّهُ أَزْد شَنُوءَةَ وَإِذَا عِيسَى قَائِمٌ يُصَلِّي أَقْرَبُ النَّاسِ بِهِ شبها عروةُ بن مسعودٍ الثَّقفيُّ فإِذا إِبْرَاهِيمُ قَائِمٌ يُصَلِّي أَشْبَهُ النَّاسِ بِهِ صَاحِبُكُمْ - يَعْنِي نَفْسَهُ - فَحَانَتِ الصَّلَاةُ فَأَمَمْتُهُمْ فَلَمَّا فَرَغْتُ مِنَ الصَّلَاةِ قَالَ لِي قَائِلٌ: يَا مُحَمَّدُ هَذَا مَالِكٌ خَازِنُ النَّارِ فَسَلِّمْ عَلَيْهِ فَالْتَفَتُّ إِلَيْهِ فَبَدَأَنِي بِالسَّلَامِ ". رَوَاهُ مُسْلِمٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men oʻzimni Hijrda koʻrdim — Quraysh mendan mening tungi safarim (Isro) haqida soʻrar edi. Ular mendan Baytul-Maqdisning baʼzi narsalari (tavsiflari) haqida soʻradilar — men ularni (aniq) yodlamagan edim. Shunda men shunday gʻam (qaygʻu)ga tushdimki, hech qachon uning kabi gʻamga tushmaganman», dedilar. (Paygʻambar) dedilar: «Shunda Alloh uni (Baytul-Maqdisni) men uchun koʻtarib (koʻz oldimga) qoʻydi — men unga qarab turardim; ular mendan nimani soʻrasalar, men ularga u haqida xabar berardim. Va men oʻzimni paygʻambarlar jamoasi ichida (ham) koʻrdim: shunda Muso tik turib namoz oʻqiyapti — u qotmadan kelgan, jingalak sochli, goʻyo Shanuʼa erkaklaridan biri kabi bir kishi (edi); va Iso ibn Maryam — alayhissalom — tik turib namoz oʻqiyapti — odamlardan unga eng oʻxshashi Urva ibn Masʼud as-Saqafiy (edi); va Ibrohim — alayhissalom — tik turib namoz oʻqiyapti — odamlardan unga eng oʻxshashi sizlarning sohibingiz (yaʼni oʻzim edim). Soʻng namoz (vaqti) keldi va men ularga imomlik qildim. Namozdan boʻshaganimda, bir aytuvchi: ‹Ey Muhammad, mana bu — doʻzax sohibi (xazinaboni) Molik; unga salom ber›, dedi. Men unga oʻgirildim, u esa mendan oldin salom berdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен ўзимни Ҳижрда кўрдим — Қурайш мендан менинг тунги сафарим (Исро) ҳақида сўрар эди. Улар мендан Байтул-Мақдиснинг баъзи нарсалари (тавсифлари) ҳақида сўрадилар — мен уларни (аниқ) ёдламаган эдим. Шунда мен шундай ғам (қайғу)га тушдимки, ҳеч қачон унинг каби ғамга тушмаганман», дедилар. (Пайғамбар) дедилар: «Шунда Аллоҳ уни (Байтул-Мақдисни) мен учун кўтариб (кўз олдимга) қўйди — мен унга қараб турардим; улар мендан нимани сўрасалар, мен уларга у ҳақида хабар берардим. Ва мен ўзимни пайғамбарлар жамоаси ичида (ҳам) кўрдим: шунда Мусо тик туриб намоз ўқияпти — у қотмадан келган, жингалак сочли, гўё Шануъа эркакларидан бири каби бир киши (эди); ва Исо ибн Марям — алайҳиссалом — тик туриб намоз ўқияпти — одамлардан унга энг ўхшаши Урва ибн Масъуд ас-Сақафий (эди); ва Иброҳим — алайҳиссалом — тик туриб намоз ўқияпти — одамлардан унга энг ўхшаши сизларнинг соҳибингиз (яъни ўзим эдим). Сўнг намоз (вақти) келди ва мен уларга имомлик қилдим. Намоздан бўшаганимда, бир айтувчи: ‹Эй Муҳаммад, мана бу — дўзах соҳиби (хазинабони) Молик; унга салом бер›, деди. Мен унга ўгирилдим, у эса мендан олдин салом берди», дедилар.