وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ كُنَّا مَعَ عُمَرَ بَيْنَ مَكَّةَ وَالْمَدِينَةِ فَتَرَاءَيْنَا الْهِلَالَ وَكُنْتُ رَجُلًا حَدِيدَ الْبَصَرِ فَرَأَيْتُهُ وَلَيْسَ أَحَدٌ يَزْعُمُ أَنَّهُ رَآهُ غَيْرِي قَالَ فجعلتُ أقولُ لعُمر أما ترَاهُ فَجعل لَا يَرَاهُ قَالَ يَقُولُ عُمَرُ سَأَرَاهُ وَأَنَا مُسْتَلْقٍ عَلَى فِرَاشِي ثُمَّ أَنْشَأَ يُحَدِّثُنَا عَنْ أَهْلِ بدر فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُرِينَا مَصَارِعَ أَهْلِ بَدْرٍ بِالْأَمْسِ يَقُولُ هَذَا مَصْرَعُ فُلَانٍ غَدًا إِنْ شَاءَ الله قَالَ فَقَالَ عمر فوالذي بَعثه بِالْحَقِّ مَا أخطئوا الْحُدُود الَّتِي حد رَسُول الله صلى الله عَلَيْهِ وَسلم قَالَ فَجُعِلُوا فِي بِئْرٍ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ فَانْطَلَقَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى انْتَهَى إِلَيْهِمْ فَقَالَ يَا فُلَانَ بْنَ فُلَانٍ وَيَا فُلَانَ بْنَ فُلَانٍ هَلْ وَجَدْتُمْ مَا وَعَدَكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ حَقًّا فَإِنِّي قَدْ وَجَدْتُ مَا وَعَدَني الله حَقًا قَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تُكَلِّمُ أَجْسَادًا لَا أَرْوَاحَ فِيهَا قَالَ مَا أَنْتُمْ بِأَسْمَعَ لِمَا أَقُولُ مِنْهُمْ غَيْرَ أَنَّهُمْ لَا يَسْتَطِيعُونَ أَن يَردُّوا عليَّ شَيْئا ". رَوَاهُ مُسلم
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Biz Umar bilan Makka va Madina oraligʻida edik. Biz hilolni (yangi oyni) koʻrishga harakat qildik. Men koʻzi oʻtkir kishi edim, shu sababli uni koʻrdim, mendan boshqa hech kim uni koʻrganini daʼvo qilmasdi». U dedi: «Men Umarga: ‹Uni koʻrmayapsizmi?› deya boshladim, u esa koʻra olmasdi». U dedi: «Umar: ‹Men uni koʻraman, hatto toʻshagimda chalqancha yotgan holimda ham (koʻraman)›, derdi. Soʻng u bizga Badr ahli haqida hadis aytib bera boshlab dedi: ‹Albatta, Rasululloh ﷺ bizga kechasi (jangdan oldin) Badr ahlining halok boʻladigan joylarini koʻrsatib: «Bu falonchining ertangi kun, Alloh xohlasa, halok boʻladigan joyi», deyar edilar›». U dedi: «Umar dedi: ‹U zotni haq bilan (paygʻambar qilib) yuborgan Zotga qasamki, ular Rasululloh ﷺ belgilab bergan joylardan adashmadilar›». U dedi: «Soʻng ular bir quduqqa biri ustiga biri tashlandilar. Shunda Rasululloh ﷺ ularning oldiga borib, ular yetib kelguncha (toʻxtab) dedilar: ‹Ey falon ibn falon, ey falon ibn falon! Alloh va Rasuli sizlarga vaʼda qilgan narsani haq deb topdingizmi? Men esa Alloh menga vaʼda qilgan narsani haq deb topdim›. Umar: ‹Yo Rasululloh! Ichida ruh boʻlmagan jasadlar bilan qanday gaplashasiz?› dedi. U zot dedilar: ‹Sizlar men aytayotgan narsani ulardan koʻra eshituvchanroq emassiz, faqat ular menga hech narsa bilan javob qaytara olmaydilar, xolos›».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Биз Умар билан Макка ва Мадина оралиғида эдик. Биз ҳилолни (янги ойни) кўришга ҳаракат қилдик. Мен кўзи ўткир киши эдим, шу сабабли уни кўрдим, мендан бошқа ҳеч ким уни кўрганини даъво қилмасди». У деди: «Мен Умарга: ‹Уни кўрмаяпсизми?› дея бошладим, у эса кўра олмасди». У деди: «Умар: ‹Мен уни кўраман, ҳатто тўшагимда чалқанча ётган ҳолимда ҳам (кўраман)›, дерди. Сўнг у бизга Бадр аҳли ҳақида ҳадис айтиб бера бошлаб деди: ‹Албатта, Расулуллоҳ ﷺ бизга кечаси (жангдан олдин) Бадр аҳлининг ҳалок бўладиган жойларини кўрсатиб: «Бу фалончининг эртанги кун, Аллоҳ хоҳласа, ҳалок бўладиган жойи», деяр эдилар›». У деди: «Умар деди: ‹У зотни ҳақ билан (пайғамбар қилиб) юборган Зотга қасамки, улар Расулуллоҳ ﷺ белгилаб берган жойлардан адашмадилар›». У деди: «Сўнг улар бир қудуққа бири устига бири ташландилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уларнинг олдига бориб, улар етиб келгунча (тўхтаб) дедилар: ‹Эй фалон ибн фалон, эй фалон ибн фалон! Аллоҳ ва Расули сизларга ваъда қилган нарсани ҳақ деб топдингизми? Мен эса Аллоҳ менга ваъда қилган нарсани ҳақ деб топдим›. Умар: ‹Ё Расулуллоҳ! Ичида руҳ бўлмаган жасадлар билан қандай гаплашасиз?› деди. У зот дедилар: ‹Сизлар мен айтаётган нарсани улардан кўра эшитувчанроқ эмассиз, фақат улар менга ҳеч нарса билан жавоб қайтара олмайдилар, холос›».