وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَتَى الْخَلَاءَ أَتَيْتُهُ بِمَاءٍ فِي تَوْرٍ أَوْ رَكْوَةٍ فَاسْتَنْجَى ثُمَّ مَسَحَ يَدَهُ عَلَى الْأَرْضِ ثُمَّ أَتَيْتُهُ بِإِنَاءٍ آخَرَ فَتَوَضَّأَ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وروى الدَّارمِيّ وَالنَّسَائِيّ مَعْنَاهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ hojatxonaga borganlarida, men u zotga idish yoki meshda suv olib borardim; u zot istinjo qilar, soʻng qoʻllarini yerga ishqalar edilar. Abu Dovud aytdi: Vakiʼning rivoyatida: «...soʻng qoʻlini yerga surdi, keyin men u zotga boshqa bir idish keltirdim va u zot tahorat oldilar», — deyilgan. Abu Dovud aytdi: Asvad ibn Amrning rivoyati toʻliqroqdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ ҳожатхонага борганларида, мен у зотга идиш ёки мешда сув олиб борардим; у зот истинжо қилар, сўнг қўлларини ерга ишқалар эдилар. Абу Довуд айтди: Вакиънинг ривоятида: «...сўнг қўлини ерга сурди, кейин мен у зотга бошқа бир идиш келтирдим ва у зот таҳорат олдилар», — дейилган. Абу Довуд айтди: Асвад ибн Амрнинг ривояти тўлиқроқдир.