وَعَن أم سَلمَة قَالَتْ: رَأَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غُلَامًا لَنَا يُقَالُ لَهُ: أَفْلَحُ إِذَا سَجَدَ نَفَخَ فَقَالَ: «يَا أَفْلَحُ تَرِّبْ وَجْهَكَ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Ummu Salama (roziyallohu anho) aytdi: Paygʻambar ﷺ bizning Aflah deb ataladigan bir bolamizni sajda qilganida (yerni) puflayotganini koʻrib qoldilar va: «Ey Aflah, yuzingni tuproqqa (tegizgin)», dedilar. Ahmad ibn Maneʼ aytdi: Abbod ibn Avvom namozda puflashni makruh sanab: «Agar (kishi) puflasa, namozi buzilmaydi», dedi. Ahmad ibn Maneʼ aytdi: Biz ham shu (fikr)ni olamiz. Abu Iso aytdi: Baʼzilari bu hadisni Abu Hamzadan rivoyat qilib: «Bizning Roboh deb ataladigan bir bolamiz», deganlar.Умму Салама (розияллоҳу анҳо) айтди: Пайғамбар ﷺ бизнинг Афлаҳ деб аталадиган бир боламизни сажда қилганида (ерни) пуфлаётганини кўриб қолдилар ва: «Эй Афлаҳ, юзингни тупроққа (тегизгин)», дедилар. Аҳмад ибн Манеъ айтди: Аббод ибн Аввом намозда пуфлашни макруҳ санаб: «Агар (киши) пуфласа, намози бузилмайди», деди. Аҳмад ибн Манеъ айтди: Биз ҳам шу (фикр)ни оламиз. Абу Исо айтди: Баъзилари бу ҳадисни Абу Ҳамзадан ривоят қилиб: «Бизнинг Робоҳ деб аталадиган бир боламиз», деганлар.