وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: إِنِّي سَمِعْتُ حِبِّي أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «لَا تُقْبَلُ صَلَاةُ امْرَأَةٍ تَطَيَّبَتْ لِلْمَسْجِدِ حَتَّى تَغْتَسِلَ غُسْلَهَا مِنَ الْجَنَابَةِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وروى أَحْمد وَالنَّسَائِيّ نَحوه
Muhammad ibn Kasir bizga aytib berdi, Sufyon bizga aytib berdi, Osim ibn Ubaydullohdan, u Abu Ruhmning ozod qilgan quli Ubaydullohdan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi. U aytdi: Unga bir ayol roʻbaroʻ keldi, undan taralib turgan atir hidini sezdi va etagidan shamol koʻtarilib turardi. U: «Ey Jabborning chorisi, masjiddan kelyapsanmi?» dedi. Ayol: «Ha», dedi. U: «Shuning uchun atir surtindingmi?» dedi. Ayol: «Ha», dedi. U: «Men suyukligim Abul Qosim ﷺning ‹Bu masjid uchun atir surtingan ayolning namozi, u qaytib borib, junublik gʻuslidek gʻusl qilmaguncha qabul qilinmaydi› deganlarini eshitganman», dedi. Abu Dovud aytdi: «Al-iʼsor» — chang (degani).Муҳаммад ибн Касир бизга айтиб берди, Суфён бизга айтиб берди, Осим ибн Убайдуллоҳдан, у Абу Руҳмнинг озод қилган қули Убайдуллоҳдан, у Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилади. У айтди: Унга бир аёл рўбарў келди, ундан таралиб турган атир ҳидини сезди ва этагидан шамол кўтарилиб турарди. У: «Эй Жабборнинг чориси, масжиддан келяпсанми?» деди. Аёл: «Ҳа», деди. У: «Шунинг учун атир суртиндингми?» деди. Аёл: «Ҳа», деди. У: «Мен суюклигим Абул Қосим ﷺнинг ‹Бу масжид учун атир суртинган аёлнинг намози, у қайтиб бориб, жунублик ғуслидек ғусл қилмагунча қабул қилинмайди› деганларини эшитганман», деди. Абу Довуд айтди: «Ал-иъсор» — чанг (дегани).