عَنِ ابْنِ عُمَرَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُمَا قَالَا: سَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ عَلَى أَعْوَادِ مِنْبَرِهِ: «لِيَنْتَهِيَنَّ أَقْوَامٌ عَنْ وَدْعِهِمُ الْجُمُعَاتِ أَوْ لَيَخْتِمَنَّ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ ثُمَّ لَيَكُونُنَّ مِنَ الْغَافِلِينَ» . رَوَاهُ مُسلم
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Rasululloh ﷺ ning oʻz minbarlari yogʻochlari ustida turib: «Baʼzi qavmlar jumalarni tark etishdan, albatta, tiyilsinlar, aks holda Alloh, albatta, ularning qalblariga muhr uradi, soʻng ular, albatta, gʻofillardan boʻlib qoladilar», deganlarini eshitgan.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Расулуллоҳ ﷺ нинг ўз минбарлари ёғочлари устида туриб: «Баъзи қавмлар жумаларни тарк этишдан, албатта, тийилсинлар, акс ҳолда Аллоҳ, албатта, уларнинг қалбларига муҳр уради, сўнг улар, албатта, ғофиллардан бўлиб қоладилар», деганларини эшитган.