عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِبَلَ نَجْدٍ فَوَازَيْنَا الْعَدُوَّ فَصَافَفْنَا لَهُمْ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي لَنَا فَقَامَتْ طَائِفَةٌ مَعَهُ وَأَقْبَلَتْ طَائِفَةٌ عَلَى الْعَدُوِّ وَرَكَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَنْ مَعَهُ وَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ انْصَرَفُوا مَكَانَ الطَّائِفَةِ الَّتِي لم تصل فجاؤوا فَرَكَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بهم رَكْعَةً وَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ وَرَوَى نَافِعٌ نَحْوَهُ وَزَادَ: فَإِن كَانَ خوف هُوَ أَشَدُّ مِنْ ذَلِكَ صَلَّوْا رِجَالًا قِيَامًا عَلَى أَقْدَامِهِمْ أَوْ رُكْبَانًا مُسْتَقْبِلِي الْقِبْلَةِ أَوْ غَيْرَ مُسْتَقْبِلِيهَا قَالَ نَافِعٌ: لَا أُرَى ابْنَ عُمَرَ ذَكَرَ ذَلِكَ إِلَّا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. رَوَاهُ البُخَارِيّ
Shuayb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Zuhriydan: «Paygʻambar ﷺ biror marta xavf namozini oʻqiganlarmi?» — deb soʻradim. Zuhriy: «Menga Solim — Abdulloh ibn Umar shunday degan deb — aytdi: ‹Men Rasululloh ﷺ bilan Najdda bir gʻazotda ishtirok etdim. Biz dushmanga roʻbaroʻ keldik va saflar tuzdik. Soʻng Rasululloh ﷺ namozga imomlik qilishga turdilar; bir guruh u zot bilan namoz oʻqish uchun turdi, boshqa (guruh) esa dushmanga qarab turdi. Rasululloh ﷺ va birinchi guruh rukuʼ qildi va ikki sajda qildi. Soʻng oʻsha guruh ketib, namoz oʻqimagan (guruh)ning oʻrniga turdi. Rasululloh ﷺ (ikkinchi guruh bilan) bir rakat (oʻqib), ikki sajda qildilar va namozni salom bilan tugatdilar. Soʻng ularning har biri (oʻzi) bir martadan rukuʼ qildi va ikki sajdadan (alohida) qildi›», — dedi.Шуайб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Зуҳрийдан: «Пайғамбар ﷺ бирор марта хавф намозини ўқиганларми?» — деб сўрадим. Зуҳрий: «Менга Солим — Абдуллоҳ ибн Умар шундай деган деб — айтди: ‹Мен Расулуллоҳ ﷺ билан Наждда бир ғазотда иштирок этдим. Биз душманга рўбарў келдик ва сафлар туздик. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ намозга имомлик қилишга турдилар; бир гуруҳ у зот билан намоз ўқиш учун турди, бошқа (гуруҳ) эса душманга қараб турди. Расулуллоҳ ﷺ ва биринчи гуруҳ рукуъ қилди ва икки сажда қилди. Сўнг ўша гуруҳ кетиб, намоз ўқимаган (гуруҳ)нинг ўрнига турди. Расулуллоҳ ﷺ (иккинчи гуруҳ билан) бир ракат (ўқиб), икки сажда қилдилар ва намозни салом билан тугатдилар. Сўнг уларнинг ҳар бири (ўзи) бир мартадан рукуъ қилди ва икки саждадан (алоҳида) қилди›», — деди.