وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَبْصَرْنَا شَيْئًا مِنَ السَّمَاءِ تَعْنِي السَّحَابَ تَرَكَ عَمَلَهُ وَاسْتَقْبَلَهُ وَقَالَ: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا فِيهِ» فَإِنْ كَشَفَهُ حَمِدَ الله وَإِن مطرَت قَالَ: «اللَّهُمَّ سَقْيًا نَافِعًا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَه وَالشَّافِعِيّ وَاللَّفْظ لَهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ osmonda biror narsani — yaʼni bulutni koʻrsalar, qilayotgan ishlarini tark etib, unga yuzlanardilar va: «Allohumma, men Sendan uning ichidagi yomonlikdan panoh soʻrayman», derdilar. Agar (Alloh) uni tarqatib yuborsa, Allohga hamd aytardilar, agar yomgʻir yogʻsa: «Allohumma, foydali yomgʻir (ato etgin)», derdilar. Abu Dovud, Nasoiy, Ibn Moja va Shofiiy rivoyat qilgan, lafz Shofiiyniki.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ осмонда бирор нарсани — яъни булутни кўрсалар, қилаётган ишларини тарк этиб, унга юзланардилар ва: «Аллоҳумма, мен Сендан унинг ичидаги ёмонликдан паноҳ сўрайман», дердилар. Агар (Аллоҳ) уни тарқатиб юборса, Аллоҳга ҳамд айтардилар, агар ёмғир ёғса: «Аллоҳумма, фойдали ёмғир (ато этгин)», дердилар. Абу Довуд, Насоий, Ибн Можа ва Шофиий ривоят қилган, лафз Шофиийники.