وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَنَّهُ ذَكَرَ الصَّلَاةَ يَوْمًا فَقَالَ: «مَنْ حَافَظَ عَلَيْهَا كَانَتْ لَهُ نُورًا وَبُرْهَانًا وَنَجَاةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَمن لم يحافظ عَلَيْهَا لم يكن لَهُ نور وَلَا برهَان وَلَا نجاة وَكَانَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَعَ قَارُونَ وَفِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَأُبَيِّ بْنِ خَلَفٍ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالدَّارِمِيُّ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي شُعَبِ الْإِيمَانِ
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Kim juma kuni gʻusl qilsa, agar ayolining (atiri) boʻlsa, undan surtsa, yaxshi kiyimlaridan kiysa, soʻng odamlarning boʻyinlaridan oshib oʻtmasa va vaʼz (xutba) paytida behuda (gap) gapirmasa, bu ikki (juma) orasidagi (gunohlar)ga kafforot boʻladi. Kim behuda gapirsa va odamlarning boʻyinlaridan oshib oʻtsa, unga (juma emas) peshin (namozi)dek boʻladi».Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шундай дедилар: «Ким жума куни ғусл қилса, агар аёлининг (атири) бўлса, ундан суртса, яхши кийимларидан кийса, сўнг одамларнинг бўйинларидан ошиб ўтмаса ва ваъз (хутба) пайтида беҳуда (гап) гапирмаса, бу икки (жума) орасидаги (гуноҳлар)га каффорот бўлади. Ким беҳуда гапирса ва одамларнинг бўйинларидан ошиб ўтса, унга (жума эмас) пешин (намози)дек бўлади».