Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U dedi: «Rasululloh ﷺ bilan birga xufton namozini oʻqidik. U zot kechaning yarmiga yaqini oʻtmaguncha chiqmadilar. Soʻng: ‹Joylaringizni egallanglar›, dedilar. Biz joylarimizni egalladik. Keyin u zot: ‹Albatta odamlar namozlarini oʻqib, oʻrinlariga yotib boʻldilar. Sizlar esa namozni kutar ekansiz, doimo namozda boʻlasizlar. Agar zaifning zaifligi va kasalning kasalligi boʻlmaganida edi, bu namozni kechaning yarmigacha kechiktirardim›, dedilar».Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У деди: «Расулуллоҳ ﷺ билан бирга хуфтон намозини ўқидик. У зот кечанинг ярмига яқини ўтмагунча чиқмадилар. Сўнг: ‹Жойларингизни эгалланглар›, дедилар. Биз жойларимизни эгалладик. Кейин у зот: ‹Албатта одамлар намозларини ўқиб, ўринларига ётиб бўлдилар. Сизлар эса намозни кутар экансиз, доимо намозда бўласизлар. Агар заифнинг заифлиги ва касалнинг касаллиги бўлмаганида эди, бу намозни кечанинг ярмигача кечиктирардим›, дедилар».