Shaqiq (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Abdulloh ibn Masʼud kasal boʻldi, biz uni yoʻqlagani bordik. U yigʻlay boshladi. Shunda unga (yigʻlagani uchun) taʼna qilindi. U: «Men kasallik sababli yigʻlayotganim yoʻq, chunki men Rasululloh ﷺ: ‹Kasallik kafforatdir›, deganlarini eshitganman. Men faqat shuning uchun yigʻlayapmanki, u (kasallik) menga sustkashlik holatida keldi, ibodatga jidd qilgan holatimda kelmadi. Zero, banda kasal boʻlganida, unga kasal boʻlishidan avval yozilib turgan (savob)lar (endi ham) yoziladi, ammo kasallik uni oʻsha amallardan toʻsib qoʻydi», dedi. Razin rivoyat qilgan.Шақиқ (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Абдуллоҳ ибн Масъуд касал бўлди, биз уни йўқлагани бордик. У йиғлай бошлади. Шунда унга (йиғлагани учун) таъна қилинди. У: «Мен касаллик сабабли йиғлаётганим йўқ, чунки мен Расулуллоҳ ﷺ: ‹Касаллик каффоратдир›, деганларини эшитганман. Мен фақат шунинг учун йиғлаяпманки, у (касаллик) менга сусткашлик ҳолатида келди, ибодатга жидд қилган ҳолатимда келмади. Зеро, банда касал бўлганида, унга касал бўлишидан аввал ёзилиб турган (савоб)лар (энди ҳам) ёзилади, аммо касаллик уни ўша амаллардан тўсиб қўйди», деди. Разин ривоят қилган.