عَن حَارِثَةَ بْنِ مُضَرَّبٍ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى خَبَّابٍ وَقَدِ اكْتَوَى سَبْعًا فَقَالَ: لَوْلَا أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُول: «لَا يَتَمَنَّ أَحَدُكُمُ الْمَوْتَ» لَتَمَنَّيْتُهُ. وَلَقَدْ رَأَيْتُنِي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَمْلِكُ دِرْهَمًا وَإِنَّ فِي جَانِبِ بَيْتِيَ الْآنَ لَأَرْبَعِينَ أَلْفَ دِرْهَمٍ قَالَ ثُمَّ أُتِيَ بِكَفَنِهِ فَلَمَّا رَآهُ بَكَى وَقَالَ لَكِنَّ حَمْزَةَ لَمْ يُوجَدْ لَهُ كَفَنٌ إِلَّا بُرْدَةٌ مَلْحَاءُ إِذَا جُعِلَتْ عَلَى رَأْسِهِ قَلَصَتْ عَنْ قَدَمَيْهِ وَإِذَا جُعِلَتْ عَلَى قَدَمَيْهِ قَلَصَتْ عَنْ رَأْسِهِ حَتَّى مُدَّتْ عَلَى رَأْسِهِ وَجُعِلَ عَلَى قَدَمَيْهِ الْإِذْخِرُ. رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ إِلَّا أَنَّهُ لَمْ يذكر: ثمَّ أُتِي بكفنه إِلَى آخِره
Horisa ibn Muzarribdan rivoyat qilinadi: U: «Xabbob (roziyallohu anhu)ning huzuriga kirdim, uning qornini dogʻlab dovolagan edilar. U: ‹Paygʻambar ﷺning sahobalaridan men koʻrgan baloni koʻrgan birortasini bilmayman. Men Paygʻambar ﷺ zamonida bir dirhamga ham ega emasdim, hozir esa uyimning bir burchagida qirq ming (dirham) bor. Agar Rasululloh ﷺ bizni oʻlimni tilashdan — yoki: man qilmaganlarida — tilagan boʻlardim›, dedi», dedi. Abu Iso aytdi: Xabbob hadisi hasan sahih hadisdir. Anas ibn Molikdan ham Paygʻambar ﷺdan rivoyat qilinishicha, u zot: «Sizlardan birortangiz boshiga tushgan zarar sababli oʻlimni tilamasin. (Balki): ‹Allohim, agar hayot men uchun yaxshi boʻlsa meni tirik qoldir va agar oʻlim men uchun yaxshi boʻlsa meni vafot ettir›, desin», deganlar.Ҳориса ибн Музаррибдан ривоят қилинади: У: «Хаббоб (розияллоҳу анҳу)нинг ҳузурига кирдим, унинг қорнини доғлаб доволаган эдилар. У: ‹Пайғамбар ﷺнинг саҳобаларидан мен кўрган балони кўрган бирортасини билмайман. Мен Пайғамбар ﷺ замонида бир дирҳамга ҳам эга эмасдим, ҳозир эса уйимнинг бир бурчагида қирқ минг (дирҳам) бор. Агар Расулуллоҳ ﷺ бизни ўлимни тилашдан — ёки: ман қилмаганларида — тилаган бўлардим›, деди», деди. Абу Исо айтди: Хаббоб ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Анас ибн Моликдан ҳам Пайғамбар ﷺдан ривоят қилинишича, у зот: «Сизлардан бирортангиз бошига тушган зарар сабабли ўлимни тиламасин. (Балки): ‹Аллоҳим, агар ҳаёт мен учун яхши бўлса мени тирик қолдир ва агар ўлим мен учун яхши бўлса мени вафот эттир›, десин», деганлар.