Amr ibn al-Os (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Amr ibn al-Os(ning oldida), u oʻlim talvasasida ekanida, hozir boʻldik. U uzoq yigʻladi va yuzini devorga oʻgirdi. Shunda oʻgʻli: «Ey otajon, Rasululloh ﷺ sizni falon (narsa) bilan xushxabarlamaganmidilar? Rasululloh ﷺ sizni falon (narsa) bilan xushxabarlamaganmidilar?» deyaverdi. (Roviy) dedi: Shunda u yuzini (bizga) qaratdi-da, dedi: «Albatta biz tayyorlaydigan (eng yaxshi) narsa — ‹Allohdan boshqa iloh yoʻq va Muhammad Allohning Rasuli› deb guvohlik berishdir. Men (umrimda) uch bosqichda (holatda) boʻlganman: oʻzimni shunday koʻrgan (paytim) borki, Rasululloh ﷺ ni mendan koʻra qattiqroq yomon koʻradigan va U Zotdan (gʻolib chiqib) imkon topib, uni oʻldirishimdan koʻra menga mahbubroq (boshqa) hech kim — hech narsa boʻlmagan. Agar men oʻsha holatda oʻlganimda, albatta doʻzax ahlidan boʻlardim. Soʻng Alloh qalbimga Islomni solganda, men Paygʻambar ﷺ ning oldilariga kelib: ‹Oʻng qoʻlingizni choʻzing, sizga bayʼat beray›, dedim. U Zot oʻng qoʻllarini choʻzdilar — (roviy) dedi — men esa qoʻlimni (orqaga) tortdim. (Paygʻambar): ‹Senga nima boʻldi, ey Amr?› dedilar. Men: ‹Bir shart qoʻymoqchiman›, dedim. (Paygʻambar): ‹Nima shart qoʻymoqchisan?› dedilar. Men: ‹Magʻfirat qilinishimni (shart qilaman)›, dedim. (Paygʻambar): ‹Islom oʻzidan oldingi (gunoh)larni yoʻq qilishini, hijrat oʻzidan oldingi (gunoh)larni yoʻq qilishini va haj oʻzidan oldingi (gunoh)larni yoʻq qilishini bilmaysanmi?› dedilar». Va (Amr): «Menga Rasululloh ﷺ dan koʻra mahbubroq va koʻzimda U Zotdan koʻra ulugʻroq hech kim boʻlmagan; men U Zotga boʻlgan ulugʻlashim (hurmatim) sababli koʻzlarimni U Zotdan (toʻyib) toʻldira olmasdim. Agar mendan U Zotni taʼriflashim soʻralsa, (buni) eplolmasdim — chunki men koʻzlarimni U Zotdan toʻyib toʻldira olmaganman. Agar men oʻsha holatda oʻlganimda, jannat ahlidan boʻlishni umid qilardim. Soʻng biz baʼzi narsalarga (mutavalliy boʻldik, hokimlik qildik) — ularda ahvolim qanday ekanini bilmayman. Bas, men oʻlsam, mening (jasadim) bilan na yigʻichi (noha qiluvchi ayol) va na oʻt (gulxan) hamroh boʻlmasin. Meni dafn qilganingizda, ustimga tuproqni sekin (asta) tortinglar (tashlanglar); soʻng bir tuya soʻyilib, goʻshti taqsimlanadigan (qadar) muddatcha qabrim atrofida turinglar — toki men sizlar bilan unsiyat topay (koʻngil topay) va Rabbimning elchilari (farishtalari)ga nima (deb) javob qaytarishimni (oʻylab) qaray», dedi.Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Амр ибн ал-Ос(нинг олдида), у ўлим талвасасида эканида, ҳозир бўлдик. У узоқ йиғлади ва юзини деворга ўгирди. Шунда ўғли: «Эй отажон, Расулуллоҳ ﷺ сизни фалон (нарса) билан хушхабарламаганмидилар? Расулуллоҳ ﷺ сизни фалон (нарса) билан хушхабарламаганмидилар?» деяверди. (Ровий) деди: Шунда у юзини (бизга) қаратди-да, деди: «Албатта биз тайёрлайдиган (энг яхши) нарса — ‹Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқ ва Муҳаммад Аллоҳнинг Расули› деб гувоҳлик беришдир. Мен (умримда) уч босқичда (ҳолатда) бўлганман: ўзимни шундай кўрган (пайтим) борки, Расулуллоҳ ﷺ ни мендан кўра қаттиқроқ ёмон кўрадиган ва У Зотдан (ғолиб чиқиб) имкон топиб, уни ўлдиришимдан кўра менга маҳбуброқ (бошқа) ҳеч ким — ҳеч нарса бўлмаган. Агар мен ўша ҳолатда ўлганимда, албатта дўзах аҳлидан бўлардим. Сўнг Аллоҳ қалбимга Исломни солганда, мен Пайғамбар ﷺ нинг олдиларига келиб: ‹Ўнг қўлингизни чўзинг, сизга байъат берай›, дедим. У Зот ўнг қўлларини чўздилар — (ровий) деди — мен эса қўлимни (орқага) тортдим. (Пайғамбар): ‹Сенга нима бўлди, эй Амр?› дедилар. Мен: ‹Бир шарт қўймоқчиман›, дедим. (Пайғамбар): ‹Нима шарт қўймоқчисан?› дедилар. Мен: ‹Мағфират қилинишимни (шарт қиламан)›, дедим. (Пайғамбар): ‹Ислом ўзидан олдинги (гуноҳ)ларни йўқ қилишини, ҳижрат ўзидан олдинги (гуноҳ)ларни йўқ қилишини ва ҳаж ўзидан олдинги (гуноҳ)ларни йўқ қилишини билмайсанми?› дедилар». Ва (Амр): «Менга Расулуллоҳ ﷺ дан кўра маҳбуброқ ва кўзимда У Зотдан кўра улуғроқ ҳеч ким бўлмаган; мен У Зотга бўлган улуғлашим (ҳурматим) сабабли кўзларимни У Зотдан (тўйиб) тўлдира олмасдим. Агар мендан У Зотни таърифлашим сўралса, (буни) эплолмасдим — чунки мен кўзларимни У Зотдан тўйиб тўлдира олмаганман. Агар мен ўша ҳолатда ўлганимда, жаннат аҳлидан бўлишни умид қилардим. Сўнг биз баъзи нарсаларга (мутаваллий бўлдик, ҳокимлик қилдик) — уларда аҳволим қандай эканини билмайман. Бас, мен ўлсам, менинг (жасадим) билан на йиғичи (ноҳа қилувчи аёл) ва на ўт (гулхан) ҳамроҳ бўлмасин. Мени дафн қилганингизда, устимга тупроқни секин (аста) тортинглар (ташланглар); сўнг бир туя сўйилиб, гўшти тақсимланадиган (қадар) муддатча қабрим атрофида туринглар — токи мен сизлар билан унсият топай (кўнгил топай) ва Раббимнинг элчилари (фаришталари)га нима (деб) жавоб қайтаришимни (ўйлаб) қарай», деди.