(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ: «Kimga Alloh mol bersa-yu, u uning zakotini ado etmasa, qiyomat kuni uning moli — unga ikki nuqtasi (zahar belgisi) boʻ lgan kal (boshi yalongʻoch, zaharli) ilon (qiyofasida) misol qilinadi va boʻ yniga oʻ rab qoʻ yiladi; u (ilon) uning ikki jagʻ idan (yoki ikki lunjidan) tutib: ‹Men sening molingman, men sening xazinangman› deydi», dedilar. Soʻng bu oyatni: ‹Va Alloh oʻz fazlidan bergan narsani baxillik bilan ushlab qoladiganlar (uni yaxshilik deb oʻylamasin)...› (Al-Imron surasi, 180) (oyatini) oxiriga qadar tilovat qildilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ: «Кимга Аллоҳ мол берса-ю, у унинг закотини адо этмаса, қиёмат куни унинг моли — унга икки нуқтаси (заҳар белгиси) бў лган кал (боши ялонғоч, заҳарли) илон (қиёфасида) мисол қилинади ва бў йнига ў раб қў йилади; у (илон) унинг икки жағ идан (ёки икки лунжидан) тутиб: ‹Мен сенинг молингман, мен сенинг хазинангман› дейди», дедилар. Сўнг бу оятни: ‹Ва Аллоҳ ўз фазлидан берган нарсани бахиллик билан ушлаб қоладиганлар (уни яхшилик деб ўйламасин)...› (Ал-Имрон сураси, 180) (оятини) охирига қадар тиловат қилдилар.