وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " كُلُّ سُلَامَى مِنَ النَّاسِ عَلَيْهِ صَدَقَةٌ: كُلَّ يَوْمٍ تَطْلُعُ فِيهِ الشَّمْسُ يَعْدِلُ بَيْنَ الِاثْنَيْنِ صَدَقَةٌ وَيُعِينُ الرَّجُلَ عَلَى دَابَّتِهِ فَيَحْمِلُ عَلَيْهَا أَوْ يَرْفَعُ عَلَيْهَا مَتَاعَهُ صَدَقَةٌ والكلمة الطّيبَة صَدَقَة وكل خطْوَة تخطوها إِلَى الصَّلَاةِ صَدَقَةٌ وَيُمِيطُ الْأَذَى عَنِ الطَّرِيقِ صَدَقَة "
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Quyosh chiqadigan har bir kunda — odamning har bir boʻgʻini (aʼzosi) uchun (Allohga shukrona belgisi sifatida) — (vojib) sadaqa bor. Ikki kishi orasida adolat bilan hukm qilish — sadaqa hisoblanadi; kishiga uning ulovi (bilan bogʻliq ishda) — uni minishiga yoki yukini unga ortishiga yordam berib — koʻmaklashish (ham) sadaqa hisoblanadi; yaxshi soʻz (aytish ham) sadaqa; (masjiddagi) vojib namozni oʻqish uchun tashlangan har bir qadam (ham) sadaqa; va yoʻldan zararli narsani olib tashlash (ham) sadaqa hisoblanadi», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Қуёш чиқадиган ҳар бир кунда — одамнинг ҳар бир бўғини (аъзоси) учун (Аллоҳга шукрона белгиси сифатида) — (вожиб) садақа бор. Икки киши орасида адолат билан ҳукм қилиш — садақа ҳисобланади; кишига унинг улови (билан боғлиқ ишда) — уни минишига ёки юкини унга ортишига ёрдам бериб — кўмаклашиш (ҳам) садақа ҳисобланади; яхши сўз (айтиш ҳам) садақа; (масжиддаги) вожиб намозни ўқиш учун ташланган ҳар бир қадам (ҳам) садақа; ва йўлдан зарарли нарсани олиб ташлаш (ҳам) садақа ҳисобланади», — деди.