وَعَن عَطاء قَالَ: إِن مضمض ثُمَّ أَفْرَغَ مَا فِي فِيهِ مِنَ الْمَاءِ لَا يضيره أَنْ يَزْدَرِدَ رِيقَهُ وَمَا بَقِيَ فِي فِيهِ وَلَا يَمْضُغُ الْعِلْكَ فَإِنِ ازْدَرَدَ رِيقَ الْعِلْكَ لَا أَقُولُ: إِنَّهُ يُفْطِرُ وَلَكِنْ يُنْهَى عَنْهُ. رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ فِي تَرْجَمَةِ بَابٍ
Ato (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: U: «Kim ogʻzini chayib, ogʻzidagi suvni toʻkib tashlasa, soʻlagini va ogʻzida qolganini yutishida unga zarar yoʻq. Ammo saqich chaynamasin, agar saqichning soʻlagini yutib yuborsa, men uni roʻzasini buzadi demayman, lekin bundan qaytariladi», dedi. Buxoriy buni bir bob sarlavhasida keltirgan.Ато (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: У: «Ким оғзини чайиб, оғзидаги сувни тўкиб ташласа, сўлагини ва оғзида қолганини ютишида унга зарар йўқ. Аммо сақич чайнамасин, агар сақичнинг сўлагини ютиб юборса, мен уни рўзасини бузади демайман, лекин бундан қайтарилади», деди. Бухорий буни бир боб сарлавҳасида келтирган.