وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُ الْمَرِيضَ وَهُوَ مُعْتَكِفٌ فَيَمُرُّ كَمَا هُوَ فَلَا يُعَرِّجُ يَسْأَلُ عَنْهُ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَهْ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: — An-Nufayliy aytdi — Nabiy ﷺ eʼtikofda boʻlganlarida, bemorning yonidan oʻtsalar, holini soʻrash uchun toʻxtab, oʻnga burilmasdan, oʻz holicha oʻtib ketaverar edilar. Ibn Iso esa: U aytdi: Nabiy ﷺ eʼtikofda boʻlganlarida bemorni yoʻqlar edilar, dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: — Ан-Нуфайлий айтди — Набий ﷺ эътикофда бўлганларида, беморнинг ёнидан ўтсалар, ҳолини сўраш учун тўхтаб, ўнга бурилмасдан, ўз ҳолича ўтиб кетаверар эдилар. Ибн Исо эса: У айтди: Набий ﷺ эътикофда бўлганларида беморни йўқлар эдилар, деди.