وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: وَكَّلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِحِفْظِ زَكَاةِ رَمَضَانَ فَأَتَانِي آتٍ فَجَعَلَ يَحْثُو من الطَّعَام فَأَخَذته وَقلت وَالله لَأَرْفَعَنَّكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنِّي مُحْتَاجٌ وَعَلَيَّ عِيَالٌ وَلِي حَاجَةٌ شَدِيدَةٌ قَالَ فَخَلَّيْتُ عَنْهُ فَأَصْبَحْتُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا أَبَا هُرَيْرَة مَا فعل أسيرك البارحة» . قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ شَكَا حَاجَةً شَدِيدَةً وَعِيَالًا فَرَحِمْتُهُ فَخَلَّيْتُ سَبِيلَهُ قَالَ: «أَمَا إِنَّهُ قَدْ كَذَبَكَ وَسَيَعُودُ» . فَعَرَفْتُ أَنَّهُ سَيَعُودُ لِقَوْلِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَنَّهُ سيعود» . فَرَصَدْتُهُ فَجَاءَ يَحْثُو مِنَ الطَّعَامِ فَأَخَذْتُهُ فَقُلْتُ: لَأَرْفَعَنَّكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ دَعْنِي فَإِنِّي مُحْتَاجٌ وَعَلَيَّ عِيَالٌ لَا أَعُودُ فَرَحِمْتُهُ فَخَلَّيْتُ سَبِيلَهُ فَأَصْبَحْتُ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا أَبَا هُرَيْرَةَ مَا فَعَلَ أَسِيرُكَ؟» قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ شَكَا حَاجَةً شَدِيدَةً وَعِيَالًا فَرَحِمْتُهُ فَخَلَّيْتُ سَبِيلَهُ قَالَ: «أَمَا إِنَّهُ قَدْ كَذبك وَسَيَعُودُ» . فرصدته الثَّالِثَة فَجَاءَ يَحْثُو مِنَ الطَّعَامِ فَأَخَذْتُهُ فَقُلْتُ لَأَرْفَعَنَّكَ إِلَى رَسُول الله وَهَذَا آخِرُ ثَلَاثِ مَرَّاتٍ إِنَّكَ تَزْعُمُ لَا تَعُودُ ثُمَّ تَعُودُ قَالَ دَعْنِي أُعَلِّمُكَ كَلِمَاتٍ ينفعك الله بهَا قلت مَا هُوَ قَالَ إِذَا أَوَيْتَ إِلَى فِرَاشِكَ فَاقْرَأْ آيَةَ الْكُرْسِيِّ (اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ) حَتَّى تَخْتِمَ الْآيَةَ فَإِنَّكَ لَنْ يَزَالَ عَلَيْكَ من الله حَافظ وَلَا يقربنك شَيْطَانٌ حَتَّى تُصْبِحَ فَخَلَّيْتُ سَبِيلَهُ فَأَصْبَحْتُ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا فَعَلَ أَسِيرُكَ؟» قُلْتُ: زَعَمَ أَنَّهُ يُعَلِّمُنِي كَلِمَات يَنْفَعنِي الله بهَا فخليت سبيلهقال النَّبِي صلى الله عَلَيْهِ وَسلم: «أما إِنَّه قد صدقك وَهُوَ كذوب تعلم من تخاطب مُنْذُ ثَلَاث لَيَال» . يَا أَبَا هُرَيْرَة قَالَ لَا قَالَ: «ذَاك شَيْطَان» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ meni Ramazon sadaqasi (zakot ul-fitr)ni qoʻriqlashga (mutasaddi qilib) tayinladi. Bir kishi kelib, (sadaqa) taomdan hovuchlab (oʻgʻirlikcha) ola boshladi. Men uni ushlab: «Allohga qasamki, men seni Allohning Rasuli ﷺ ning oldiga olib boraman», — dedim. U: «Men muhtoj(man) va menda koʻp (boqiluvchi) oilam bor, men juda ehtiyojmandman», — dedi. Men uni qoʻyib yubordim va ertalab Allohning Rasuli ﷺ mendan: «Kecha sening asiring nima qildi?» — deb soʻradilar. Men: «Yo Rasululloh, u kishi — muhtoj ekanini va koʻp oilasi borligini — aytdi; bas, men unga rahmim kelib, uni qoʻyib yubordim», — dedim. Allohning Rasuli ﷺ: «Albatta, u senga yolgʻon aytdi va u yana keladi», — dedilar. Men — Allohning Rasuli ﷺ menga u qaytadi degan boʻlgani uchun — uning yana paydo boʻlishiga ishondim. Bas, men uni diqqat bilan kutdim. U (yana kelib) taomdan hovuchlab (oʻgʻirlikcha) ola boshlaganda, men uni yana ushlab: «Men seni albatta Allohning Rasuli ﷺ ning oldiga olib boraman», — dedim. U: «Meni qoʻy — men juda muhtoj(man) va menda koʻp oilam bor. Men (vaʼda beraman) yana qaytmayman», — dedi. Men unga rahmim kelib, uni qoʻyib yubordim. Ertalab Allohning Rasuli ﷺ mendan: «Sening asiring nima qildi?» — deb soʻradilar. Men: «Yo Rasululloh, u — katta ehtiyoji va koʻp oilasi borligini — aytdi; bas, men unga rahmim kelib, uni qoʻyib yubordim», — dedim. Allohning Rasuli ﷺ: «Albatta, u senga yolgʻon aytdi va u (yana) qaytadi», — dedilar. Men uni uchinchi marta diqqat bilan kutdim va u (kelib) taomdan hovuchlab ola boshlaganda, men uni ushlab: «Men seni albatta Allohning Rasuli ﷺ ning oldiga olib boraman — chunki bu — sening: «(yana) qaytmayman», degan uchinchi (vaʼda)ng, lekin sen vaʼdangni buzib, (yana) kelyapsan», — dedim. U: «(Meni qoʻy va) men senga — Alloh sen orqali foyda beradigan — baʼzi kalimalarni oʻrgataman», — dedi. Men: «Ular nima?» — dedim. U: «Sen toʻshagingga yotgan har safar, ‹Ayat ul-Kursiy›ni — ‹Allohu la ilaha illa Huval-Hayyul-Qayyum›dan boshlab — to oxirigacha oʻqi. (Agar shunday qilsang,) Alloh senga bir qoʻriqchi (farishta) tayinlaydi va u — to tonggacha — sen bilan birga boʻladi hamda hech bir shayton senga yaqinlashmaydi», — dedi. Bas, men uni qoʻyib yubordim. Ertalab Allohning Rasuli ﷺ: «Kecha sening asiring nima qildi?» — deb soʻradilar. Men: «Yo Rasululloh, u — Alloh men orqali foyda beradigan baʼzi kalimalarni oʻrgatishni daʼvo qildi; bas, men uni qoʻyib yubordim», — dedim. Allohning Rasuli ﷺ: «Ular nima?» — dedilar. Men: «U menga: ‹Sen toʻshagingga yotgan har safar, Ayat ul-Kursiyni — boshidan oxirigacha — ‹Allohu la ilaha illa Huval-Hayyul-Qayyum›ni oʻqi›, — dedi va menga: ‹(Agar shunday qilsang,) Alloh senga bir qoʻriqchi tayinlaydi va u — to tonggacha — sen bilan birga boʻladi hamda hech bir shayton senga yaqinlashmaydi›, — dedi», — dedim. (Sahobalar yaxshi amallar qilishga juda ishtiyoqmand edi.) Paygʻambar ﷺ: «Garchi u — ashaddiy yolgʻonchi boʻlsa ham — senga rost aytdi. Sen, ey Abu Hurayra, bu uch kecha kim bilan gaplashganingni bilasanmi?» — dedilar. Abu Hurayra: «Yoʻq», — dedi. U zot: «U — shayton edi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ мени Рамазон садақаси (закот ул-фитр)ни қўриқлашга (мутасадди қилиб) тайинлади. Бир киши келиб, (садақа) таомдан ҳовучлаб (ўғирликча) ола бошлади. Мен уни ушлаб: «Аллоҳга қасамки, мен сени Аллоҳнинг Расули ﷺ нинг олдига олиб бораман», — дедим. У: «Мен муҳтож(ман) ва менда кўп (боқилувчи) оилам бор, мен жуда эҳтиёжмандман», — деди. Мен уни қўйиб юбордим ва эрталаб Аллоҳнинг Расули ﷺ мендан: «Кеча сенинг асиринг нима қилди?» — деб сўрадилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, у киши — муҳтож эканини ва кўп оиласи борлигини — айтди; бас, мен унга раҳмим келиб, уни қўйиб юбордим», — дедим. Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Албатта, у сенга ёлғон айтди ва у яна келади», — дедилар. Мен — Аллоҳнинг Расули ﷺ менга у қайтади деган бўлгани учун — унинг яна пайдо бўлишига ишондим. Бас, мен уни диққат билан кутдим. У (яна келиб) таомдан ҳовучлаб (ўғирликча) ола бошлаганда, мен уни яна ушлаб: «Мен сени албатта Аллоҳнинг Расули ﷺ нинг олдига олиб бораман», — дедим. У: «Мени қўй — мен жуда муҳтож(ман) ва менда кўп оилам бор. Мен (ваъда бераман) яна қайтмайман», — деди. Мен унга раҳмим келиб, уни қўйиб юбордим. Эрталаб Аллоҳнинг Расули ﷺ мендан: «Сенинг асиринг нима қилди?» — деб сўрадилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, у — катта эҳтиёжи ва кўп оиласи борлигини — айтди; бас, мен унга раҳмим келиб, уни қўйиб юбордим», — дедим. Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Албатта, у сенга ёлғон айтди ва у (яна) қайтади», — дедилар. Мен уни учинчи марта диққат билан кутдим ва у (келиб) таомдан ҳовучлаб ола бошлаганда, мен уни ушлаб: «Мен сени албатта Аллоҳнинг Расули ﷺ нинг олдига олиб бораман — чунки бу — сенинг: «(яна) қайтмайман», деган учинчи (ваъда)нг, лекин сен ваъдангни бузиб, (яна) келяпсан», — дедим. У: «(Мени қўй ва) мен сенга — Аллоҳ сен орқали фойда берадиган — баъзи калималарни ўргатаман», — деди. Мен: «Улар нима?» — дедим. У: «Сен тўшагингга ётган ҳар сафар, ‹Аят ул-Курсий›ни — ‹Аллоҳу ла илаҳа илла Ҳувал-Ҳайюл-Қайюм›дан бошлаб — то охиригача ўқи. (Агар шундай қилсанг,) Аллоҳ сенга бир қўриқчи (фаришта) тайинлайди ва у — то тонггача — сен билан бирга бўлади ҳамда ҳеч бир шайтон сенга яқинлашмайди», — деди. Бас, мен уни қўйиб юбордим. Эрталаб Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Кеча сенинг асиринг нима қилди?» — деб сўрадилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, у — Аллоҳ мен орқали фойда берадиган баъзи калималарни ўргатишни даъво қилди; бас, мен уни қўйиб юбордим», — дедим. Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Улар нима?» — дедилар. Мен: «У менга: ‹Сен тўшагингга ётган ҳар сафар, Аят ул-Курсийни — бошидан охиригача — ‹Аллоҳу ла илаҳа илла Ҳувал-Ҳайюл-Қайюм›ни ўқи›, — деди ва менга: ‹(Агар шундай қилсанг,) Аллоҳ сенга бир қўриқчи тайинлайди ва у — то тонггача — сен билан бирга бўлади ҳамда ҳеч бир шайтон сенга яқинлашмайди›, — деди», — дедим. (Саҳобалар яхши амаллар қилишга жуда иштиёқманд эди.) Пайғамбар ﷺ: «Гарчи у — ашаддий ёлғончи бўлса ҳам — сенга рост айтди. Сен, эй Абу Ҳурайра, бу уч кеча ким билан гаплашганингни биласанми?» — дедилар. Абу Ҳурайра: «Йўқ», — деди. У зот: «У — шайтон эди», — дедилар.