وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم قَالَ لِأُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ: «كَيْفَ تَقْرَأُ فِي الصَّلَاةِ؟» فَقَرَأَ أُمَّ الْقُرْآنِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا أنزلت فِي التَّوْرَاة وَلَا فِي الْإِنْجِيل وَلَا فِي الزبُور وَلَا فِي الْفرْقَان مِثْلُهَا وَإِنَّهَا سَبْعٌ مِنَ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنُ الْعَظِيمُ الَّذِي أُعْطِيتُهُ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَرَوَى الدَّارِمِيُّ مِنْ قَوْلِهِ: «مَا أُنْزِلَتْ» وَلَمْ يَذْكُرْ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ. وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Ubay ibn Kaʼbning oldiga chiqib: «Ey Ubay!» dedilar. U esa namoz oʻqiyotgan edi. Ubay (orqasiga) qaradi-yu, javob bermadi va namozini yengillatib oʻqib boʻlgach, Rasululloh ﷺ tomon yuzlanib: «Assalomu alaykum, ey Rasululloh!» dedi. Rasululloh ﷺ: «Va alaykas-salom. Ey Ubay, men seni chaqirganimda javob berishingni nima toʻsdi?» dedilar. U: «Ey Rasululloh, men namozda edim», dedi. U zot: «Alloh menga vahiy qilgan narsada: {Alloh va Paygʻambar sizlarni sizga hayot beradigan narsaga chaqirgan vaqtda, ularga javob bering} (Anfol 24) degan oyatni topmadingmi?» dedilar. U: «Ha (topdim), Alloh xohlasa, boshqa qaytarmayman», dedi. U zot: «Senga Tavrotda ham, Injilda ham, Zaburda ham, Furqonda ham unga oʻxshashi nozil qilinmagan bir surani oʻrgatishimni xohlaysanmi?» dedilar. U: «Ha, ey Rasululloh», dedi. Rasululloh ﷺ: «Namozda qanday oʻqiysan?» dedilar. U Ummul-Qurʼonni (Fotihani) oʻqidi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zot ila qasamki, na Tavrotda, na Injilda, na Zaburda va na Furqonda unga oʻxshashi nozil qilinmagan. U — takror oʻqiladigan yetti (oyat) va menga ato etilgan Ulugʻ Qurʼondir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Bu bobda Anas ibn Molik va Abu Said ibnul-Muallodan ham (rivoyat) bor.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Убай ибн Каъбнинг олдига чиқиб: «Эй Убай!» дедилар. У эса намоз ўқиётган эди. Убай (орқасига) қаради-ю, жавоб бермади ва намозини енгиллатиб ўқиб бўлгач, Расулуллоҳ ﷺ томон юзланиб: «Ассалому алайкум, эй Расулуллоҳ!» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Ва алайкас-салом. Эй Убай, мен сени чақирганимда жавоб беришингни нима тўсди?» дедилар. У: «Эй Расулуллоҳ, мен намозда эдим», деди. У зот: «Аллоҳ менга ваҳий қилган нарсада: {Аллоҳ ва Пайғамбар сизларни сизга ҳаёт берадиган нарсага чақирган вақтда, уларга жавоб беринг} (Анфол 24) деган оятни топмадингми?» дедилар. У: «Ҳа (топдим), Аллоҳ хоҳласа, бошқа қайтармайман», деди. У зот: «Сенга Тавротда ҳам, Инжилда ҳам, Забурда ҳам, Фурқонда ҳам унга ўхшаши нозил қилинмаган бир сурани ўргатишимни хоҳлайсанми?» дедилар. У: «Ҳа, эй Расулуллоҳ», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Намозда қандай ўқийсан?» дедилар. У Уммул-Қуръонни (Фотиҳани) ўқиди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Жоним қўлида бўлган Зот ила қасамки, на Тавротда, на Инжилда, на Забурда ва на Фурқонда унга ўхшаши нозил қилинмаган. У — такрор ўқиладиган етти (оят) ва менга ато этилган Улуғ Қуръондир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Бу бобда Анас ибн Молик ва Абу Саид ибнул-Муаллодан ҳам (ривоят) бор.