عَن أبي سعيد الْخُدْرِيّ قَالَ: جَلَست فِي عِصَابَةٍ مِنْ ضُعَفَاءِ الْمُهَاجِرِينَ وَإِنَّ بَعْضَهُمْ لِيَسْتَتِرُ بِبَعْضٍ مِنَ الْعُرْيِ وَقَارِئٌ يَقْرَأُ عَلَيْنَا إِذْ جَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ عَلَيْنَا فَلَمَّا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَكَتَ الْقَارِئُ فَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ: «مَا كُنْتُمْ تَصْنَعُونَ؟» قُلْنَا: كُنَّا نَسْتَمِعُ إِلَى كتاب الله قَالَ فَقَالَ: «الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَ مِنْ أُمَّتِي مَنْ أُمِرْتُ أَنْ أَصْبِرَ نَفْسِي مَعَهُمْ» . قَالَ فَجَلَسَ وَسَطَنَا لِيَعْدِلَ بِنَفْسِهِ فِينَا ثُمَّ قَالَ بِيَدِهِ هَكَذَا فَتَحَلَّقُوا وَبَرَزَتْ وُجُوهُهُمْ لَهُ فَقَالَ: «أَبْشِرُوا يَا مَعْشَرَ صَعَالِيكِ الْمُهَاجِرِينَ بِالنُّورِ التَّامِّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ قَبْلَ أَغْنِيَاءِ النَّاسِ بِنصْف يَوْم وَذَاكَ خَمْسمِائَة سنة» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men muhojirlarning kambagʻallaridan boʻlgan bir jamoa ichida oʻtirgan edim. Yalangʻochliklari (yopinchiqlari yoʻqligi) sababli baʼzilari baʼzilari bilan toʻsinib oʻtirar edi, bir qori esa bizga (Qurʼon) oʻqib berardi. Shu payt Rasululloh ﷺ kelib, oldimizda toʻxtadilar. Rasululloh ﷺ toʻxtaganlarida, qori (oʻqishdan) toʻxtadi. Soʻng (u zot) salom berdilar-da, dedilar: «Nima qilayotgan edingiz?» Biz: «Ey Allohning Rasuli, bizga bir qori bor edi, u bizga oʻqib berar, biz esa Allohning Kitobini eshitib oʻtirgan edik», dedik. (Abu Said) dedi: Shunda Rasululloh ﷺ: «Ummatim ichidan, oʻzimni ular bilan birga sabr qilishga buyurilgan kishilarni paydo qilgan Allohga hamd boʻlsin», dedilar. (Abu Said) dedi: Soʻng Rasululloh ﷺ oʻzlarini biz bilan barobar tutish (teng koʻrish) uchun bizning oʻrtamizda oʻtirdilar. Soʻng qoʻllari bilan: «Mana shunday (qilinglar)», deb (ishora qildilar), shunda ular halqa boʻlib oʻtirishdi va yuzlari u zotga qaragan holda oʻrnashishdi. (Abu Said) dedi: Men Rasululloh ﷺ ulardan mendan boshqa birortasini tanigan koʻrmadim. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Suyuning, ey muhojirlarning kambagʻallari jamoasi! Qiyomat kunida toʻkis nur bilan (suyuning); sizlar jannatga odamlarning boylaridan yarim kun avval kirasizlar, bu esa besh yuz yildir», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен муҳожирларнинг камбағалларидан бўлган бир жамоа ичида ўтирган эдим. Яланғочликлари (ёпинчиқлари йўқлиги) сабабли баъзилари баъзилари билан тўсиниб ўтирар эди, бир қори эса бизга (Қуръон) ўқиб берарди. Шу пайт Расулуллоҳ ﷺ келиб, олдимизда тўхтадилар. Расулуллоҳ ﷺ тўхтаганларида, қори (ўқишдан) тўхтади. Сўнг (у зот) салом бердилар-да, дедилар: «Нима қилаётган эдингиз?» Биз: «Эй Аллоҳнинг Расули, бизга бир қори бор эди, у бизга ўқиб берар, биз эса Аллоҳнинг Китобини эшитиб ўтирган эдик», дедик. (Абу Саид) деди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Умматим ичидан, ўзимни улар билан бирга сабр қилишга буюрилган кишиларни пайдо қилган Аллоҳга ҳамд бўлсин», дедилар. (Абу Саид) деди: Сўнг Расулуллоҳ ﷺ ўзларини биз билан баробар тутиш (тенг кўриш) учун бизнинг ўртамизда ўтирдилар. Сўнг қўллари билан: «Мана шундай (қилинглар)», деб (ишора қилдилар), шунда улар ҳалқа бўлиб ўтиришди ва юзлари у зотга қараган ҳолда ўрнашишди. (Абу Саид) деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ улардан мендан бошқа бирортасини таниган кўрмадим. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Суюнинг, эй муҳожирларнинг камбағаллари жамоаси! Қиёмат кунида тўкис нур билан (суюнинг); сизлар жаннатга одамларнинг бойларидан ярим кун аввал кирасизлар, бу эса беш юз йилдир», дедилар.