وَعَن ابْن عَبَّاس قَالَ: قلت لعُثْمَان بن عَفَّان مَا حملكم أَنْ عَمَدْتُمْ إِلَى الْأَنْفَالِ وَهِيَ مِنَ الْمَثَانِي وَإِلَى بَرَاءَةٍ وَهِيَ مِنَ الْمَئِينِ فَقَرَنْتُمْ بَيْنَهُمَا وَلم تكْتبُوا بَينهمَا سَطْرَ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَوَضَعْتُمُوهَا فِي السَّبع الطول مَا حملكم على ذَلِك فَقَالَ عُثْمَانُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّا يَأْتِي عَلَيْهِ الزَّمَان وَهُوَ تنزل عَلَيْهِ السُّور ذَوَات الْعدَد فَكَانَ إِذا نزل عَلَيْهِ الشَّيْء دَعَا بعض من كَانَ يَكْتُبُ فَيَقُولُ: «ضَعُوا هَؤُلَاءِ الْآيَاتِ فِي السُّورَةِ الَّتِي يُذْكَرُ فِيهَا كَذَا وَكَذَا» فَإِذَا نَزَلَتْ عَلَيْهِ الْآيَةُ فَيَقُولُ: «ضَعُوا هَذِهِ الْآيَةَ فِي السُّورَةِ الَّتِي يُذْكَرُ فِيهَا كَذَا وَكَذَا» . وَكَانَتِ الْأَنْفَالُ مِنْ أَوَائِلِ مَا نَزَلَتْ بِالْمَدِينَةِ وَكَانَتْ بَرَاءَة من آخر الْقُرْآن وَكَانَت قصَّتهَا شَبيهَة بِقِصَّتِهَا فَظَنَنْت أَنَّهَا مِنْهَا فَقُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يبين لنا أَنَّهَا مِنْهَا فَمِنْ أَجْلِ ذَلِكَ قَرَنْتُ بَيْنَهُمَا وَلِمَ أكتب بَينهمَا سَطْرَ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَوَضَعْتُهَا فِي السَّبْعِ الطُّوَلِ. رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Men Usmon ibn Affonga: «Anfol — masoniydan (yuz oyatdan kam suralardan) boʻla turib, Baroatni (Tavbani) esa — u miʼundan (yuz atrofidagi suralardan) boʻla turib, ikkisini qoʻshib, oralariga ‹Bismillahir-Rohmanir-Rohiym› satrini yozmasdan, ikkisini yetti uzun (sura) qatoriga qoʻyishingizga nima sabab boʻldi? Sizlarni bunga nima undadi?» dedim. Shunda Usmon aytdi: «Rasululloh ﷺning ustlariga uzoq vaqt oʻtar va u zotga sanoqli (oyatli) suralar nozil boʻlar edi. U zotga biron narsa nozil boʻlsa, yozadiganlardan birini chaqirib: ‹Bu oyatlarni falon-falon (narsa) zikr qilinadigan suraga qoʻyinglar›, derdilar. Unga bir oyat nozil boʻlsa: ‹Bu oyatni falon-falon (narsa) zikr qilinadigan suraga qoʻyinglar›, derdilar. Anfol Madinada nozil boʻlganlarning birinchilaridan edi, Baroat esa Qurʼonning oxirida nozil boʻlganlardan edi. Uning qissasi uning (Anfolning) qissasiga oʻxshash edi, shuning uchun men uni undan (Anfoldan) deb gumon qildim. Soʻng Rasululloh ﷺ vafot etdilar va bizga uning undan ekanini bayon qilmadilar. Mana shu sababdan men ikkisini qoʻshdim va oralariga ‹Bismillahir-Rohmanir-Rohiym› satrini yozmadim, hamda uni yetti uzun (sura) qatoriga qoʻydim». Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir, biz uni faqat Avfning Yazid al-Forisiydan, u Ibn Abbosdan (qilgan) rivoyatidangina bilamiz. Yazid al-Forisiy Ibn Abbosdan bittadan koʻp hadis rivoyat qilgan, uni Yazid ibn Hurmuz ham deyiladi. Yazid ar-Raqoshiy esa — u Yazid ibn Abon ar-Raqoshiydir — Ibn Abbosga yetishmagan, faqat Anas ibn Molikdan rivoyat qilgan. Ikkalasi ham basralik tobeʼinlardandir, Yazid al-Forisiy Yazid ar-Raqoshiydan qadimroqdir.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У айтди: Мен Усмон ибн Аффонга: «Анфол — масонийдан (юз оятдан кам суралардан) бўла туриб, Бароатни (Тавбани) эса — у миъундан (юз атрофидаги суралардан) бўла туриб, иккисини қўшиб, ораларига ‹Бисмиллаҳир-Роҳманир-Роҳийм› сатрини ёзмасдан, иккисини етти узун (сура) қаторига қўйишингизга нима сабаб бўлди? Сизларни бунга нима ундади?» дедим. Шунда Усмон айтди: «Расулуллоҳ ﷺнинг устларига узоқ вақт ўтар ва у зотга саноқли (оятли) суралар нозил бўлар эди. У зотга бирон нарса нозил бўлса, ёзадиганлардан бирини чақириб: ‹Бу оятларни фалон-фалон (нарса) зикр қилинадиган сурага қўйинглар›, дердилар. Унга бир оят нозил бўлса: ‹Бу оятни фалон-фалон (нарса) зикр қилинадиган сурага қўйинглар›, дердилар. Анфол Мадинада нозил бўлганларнинг биринчиларидан эди, Бароат эса Қуръоннинг охирида нозил бўлганлардан эди. Унинг қиссаси унинг (Анфолнинг) қиссасига ўхшаш эди, шунинг учун мен уни ундан (Анфолдан) деб гумон қилдим. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ вафот этдилар ва бизга унинг ундан эканини баён қилмадилар. Мана шу сабабдан мен иккисини қўшдим ва ораларига ‹Бисмиллаҳир-Роҳманир-Роҳийм› сатрини ёзмадим, ҳамда уни етти узун (сура) қаторига қўйдим». Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасандир, биз уни фақат Авфнинг Язид ал-Форисийдан, у Ибн Аббосдан (қилган) ривоятидангина биламиз. Язид ал-Форисий Ибн Аббосдан биттадан кўп ҳадис ривоят қилган, уни Язид ибн Ҳурмуз ҳам дейилади. Язид ар-Рақоший эса — у Язид ибн Абон ар-Рақошийдир — Ибн Аббосга етишмаган, фақат Анас ибн Моликдан ривоят қилган. Иккаласи ҳам басралик тобеъинлардандир, Язид ал-Форисий Язид ар-Рақошийдан қадимроқдир.