وَعَن عبد الله بن يسر: أَنَّ رَجُلًا قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ شَرَائِعَ الْإِسْلَامِ قَدْ كَثُرَتْ عَلَيَّ فَأَخْبِرْنِي بِشَيْءٍ أَتَشَبَّثُ بِهِ قَالَ: " لَا يَزَالُ لِسَانُكَ رَطْبًا بِذكر اللَّهِ) رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيث حسن غَرِيب
Abdulloh ibn Busr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi: «Ey Allohning Rasuli, Islomning shariatlari (amallari) menga koʻpayib ketdi, menga mahkam yopishadigan bir narsani aytib bering», dedi. U zot: «Tiling Allohning zikridan tar (hoʻl) boʻlib tursin», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis bu yoʻldan hasan gʻaribdir.Абдуллоҳ ибн Буср (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, Исломнинг шариатлари (амаллари) менга кўпайиб кетди, менга маҳкам ёпишадиган бир нарсани айтиб беринг», деди. У зот: «Тилинг Аллоҳнинг зикридан тар (ҳўл) бўлиб турсин», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис бу йўлдан ҳасан ғарибдир.