وَعَنْ عَلِيٍّ: أَنَّهُ أُتِيَ بِدَابَّةٍ لِيَرْكَبَهَا فَلَمَّا وضَعَ رِجْلَه فِي الركابِ قَالَ: بسمِ اللَّهِ فَلَمَّا اسْتَوَى عَلَى ظَهْرِهَا قَالَ: الْحَمْدُ لِلَّهِ ثُمَّ قَالَ: (سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ وَإِنَّا إِلَى رَبنَا لمنُقلِبون) ثُمَّ قَالَ: الْحَمْدُ لِلَّهِ ثَلَاثًا وَاللَّهُ أَكْبَرُ ثَلَاثًا سُبْحَانَكَ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ ثُمَّ ضَحِكَ فَقِيلَ: مِنْ أَيِّ شَيْءٍ ضَحِكْتَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ؟ قَالَ: رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَنَعَ كَمَا صَنَعْتُ ثُمَّ ضَحِكَ فَقُلْتُ: مِنْ أَيِّ شَيْءٍ ضَحِكْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ: " إِنَّ رَبَّكَ لَيَعْجَبُ مِنْ عَبْدِهِ إِذَا قَالَ: رَبِّ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي يَقُولُ: يَعْلَمُ أَنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ غَيْرِي " رَوَاهُ أَحْمد وَالتِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد
Ali ibn Robiya (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men Ali (roziyallohu anhu)ning huzurida hozir boʻldim, unga minishi uchun ulov keltirildi. U oyogʻini uzangiga qoʻyganida uch marta: «Bismillah», dedi. Uning ustiga oʻrnashib olgach: «Alhamdulillah», dedi, soʻng: {Bizga buni boʻysundirgan Zot pokdir, biz unga (oʻz kuchimiz bilan) qodir emas edik. Albatta biz Robbimizga qaytguvchimiz} (Zuxruf 13-14) dedi. Soʻng uch marta: «Alhamdulillah» va uch marta: «Allohu akbar» dedi-da: «Subhanaka inni qad zalamtu nafsi, fagʻfir li, fa-innahu la yagʻfiruz-zunuba illa anta (Ey poklik egasi, men oʻzimga zulm qildim, meni magʻfirat qil, zero gunohlarni Sendan boshqa hech kim magʻfirat qilmaydi)», dedi. Soʻng kuldi. Men: «Ey moʻminlar amiri, nimadan kuldingiz?» dedim. U: «Rasulullohni ﷺ men qilgandek qilganlarini koʻrdim, soʻng kuldilar. Men: ‹Ey Allohning Rasuli, nimadan kuldingiz?› dedim. U zot: ‹Albatta Robbing bandasidan: Rabbigʻfir li zunubi (Robbim, gunohlarimni magʻfirat qil) deganida, gunohlarni Sendan boshqa hech kim magʻfirat qilmasligini (bilgani uchun) xursand boʻladi›, dedilar», dedi. (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan ham (hadis) bor. (Abu Iso) aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Али ибн Робия (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Мен Али (розияллоҳу анҳу)нинг ҳузурида ҳозир бўлдим, унга миниши учун улов келтирилди. У оёғини узангига қўйганида уч марта: «Бисмиллаҳ», деди. Унинг устига ўрнашиб олгач: «Алҳамдулиллаҳ», деди, сўнг: {Бизга буни бўйсундирган Зот покдир, биз унга (ўз кучимиз билан) қодир эмас эдик. Албатта биз Роббимизга қайтгувчимиз} (Зухруф 13-14) деди. Сўнг уч марта: «Алҳамдулиллаҳ» ва уч марта: «Аллоҳу акбар» деди-да: «Субҳанака инни қад заламту нафси, фағфир ли, фа-иннаҳу ла яғфируз-зунуба илла анта (Эй поклик эгаси, мен ўзимга зулм қилдим, мени мағфират қил, зеро гуноҳларни Сендан бошқа ҳеч ким мағфират қилмайди)», деди. Сўнг кулди. Мен: «Эй мўминлар амири, нимадан кулдингиз?» дедим. У: «Расулуллоҳни ﷺ мен қилгандек қилганларини кўрдим, сўнг кулдилар. Мен: ‹Эй Аллоҳнинг Расули, нимадан кулдингиз?› дедим. У зот: ‹Албатта Роббинг бандасидан: Раббиғфир ли зунуби (Роббим, гуноҳларимни мағфират қил) деганида, гуноҳларни Сендан бошқа ҳеч ким мағфират қилмаслигини (билгани учун) хурсанд бўлади›, дедилар», деди. (Абу Исо) айтди: Бу бобда Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ҳам (ҳадис) бор. (Абу Исо) айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.