وَعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا جَلَسَ مَجْلِسًا أَوْ صَلَّى تكلَّم بِكَلِمَاتٍ فَسَأَلْتُهُ عَنِ الْكَلِمَاتِ فَقَالَ: " إِنْ تُكُلِّمَ بِخَيْرٍ كَانَ طَابَعًا عَلَيْهِنَّ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَإِنْ تُكُلِّمَ بِشَرٍّ كَانَ كَفَّارَةً لَهُ: سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ ". رَوَاهُ النَّسَائِيّ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir majlisda oʻtirsalar yoki namoz oʻqisalar, baʼzi kalimalarni aytardilar. Oisha u zotdan bu kalimalar haqida soʻradi. U zot: «Kim yaxshi soʻz aytsa, bu kalimalar unga qiyomat kunigacha muhr boʻladi, agar boshqacha soʻz aytgan boʻlsa, bu kalimalar unga kafforat boʻladi: ‹Subhanakallohumma va bihamdika, astagʻfiruka va atubu ilayk (Ey Alloh, Seni poklab hamd aytaman, Sendan magʻfirat soʻrayman va Senga tavba qilaman)›», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир мажлисда ўтирсалар ёки намоз ўқисалар, баъзи калималарни айтардилар. Оиша у зотдан бу калималар ҳақида сўради. У зот: «Ким яхши сўз айтса, бу калималар унга қиёмат кунигача муҳр бўлади, агар бошқача сўз айтган бўлса, бу калималар унга каффорат бўлади: ‹Субҳанакаллоҳумма ва биҳамдика, астағфирука ва атубу илайк (Эй Аллоҳ, Сени поклаб ҳамд айтаман, Сендан мағфират сўрайман ва Сенга тавба қиламан)›», дедилар.