حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ} إِلَى آخِرِ الآيَةِ جَلَسَ ثَابِتُ بْنُ قَيْسٍ فِي بَيْتِهِ وَقَالَ أَنَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ . وَاحْتَبَسَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم سَعْدَ بْنَ مُعَاذٍ فَقَالَ " يَا أَبَا عَمْرٍو مَا شَأْنُ ثَابِتٍ أَشْتَكَى " . قَالَ سَعْدٌ إِنَّهُ لَجَارِي وَمَا عَلِمْتُ لَهُ بِشَكْوَى . قَالَ فَأَتَاهُ سَعْدٌ فَذَكَرَ لَهُ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ثَابِتٌ أُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ وَلَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنِّي مِنْ أَرْفَعِكُمْ صَوْتًا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَنَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ . فَذَكَرَ ذَلِكَ سَعْدٌ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " بَلْ هُوَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Mana bu oyat: {Ey iymon keltirganlar, ovozlaringizni Paygʻambarning ovozidan baland koʻtarmanglar} — oyatning oxirigacha — nozil boʻlganda, Sobit ibn Qays uyida (gʻamgin) oʻtirib qoldi-da: «Men doʻzax ahlidanman», dedi va Paygʻambar ﷺ dan (oʻzini) tortdi (kelmay qoʻydi). Shunda Paygʻambar ﷺ Saʼd ibn Muozdan soʻrab: «Ey Abu Amr, Sobitning ahvoli nima — kasalmi?» dedilar. Saʼd: «U mening qoʻshnim; men uning biror kasalligini bilmayman», dedi. (Roviy) dedi: Soʻng Saʼd uning oldiga kelib, unga Rasululloh ﷺ ning soʻzini zikr qildi. Sobit: «Bu oyat nozil boʻldi; sizlar esa, Rasululloh ﷺ ga (nisbatan) ovozim eng balandingiz ekanimni bilasizlar — demak, men doʻzax ahlidanman», dedi. Saʼd buni Paygʻambar ﷺ ga zikr qildi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Yoʻq, balki u jannat ahlidandir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мана бу оят: {Эй иймон келтирганлар, овозларингизни Пайғамбарнинг овозидан баланд кўтарманглар} — оятнинг охиригача — нозил бўлганда, Собит ибн Қайс уйида (ғамгин) ўтириб қолди-да: «Мен дўзах аҳлиданман», деди ва Пайғамбар ﷺ дан (ўзини) тортди (келмай қўйди). Шунда Пайғамбар ﷺ Саъд ибн Муоздан сўраб: «Эй Абу Амр, Собитнинг аҳволи нима — касалми?» дедилар. Саъд: «У менинг қўшним; мен унинг бирор касаллигини билмайман», деди. (Ровий) деди: Сўнг Саъд унинг олдига келиб, унга Расулуллоҳ ﷺ нинг сўзини зикр қилди. Собит: «Бу оят нозил бўлди; сизлар эса, Расулуллоҳ ﷺ га (нисбатан) овозим энг баландингиз эканимни биласизлар — демак, мен дўзах аҳлиданман», деди. Саъд буни Пайғамбар ﷺ га зикр қилди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Йўқ, балки у жаннат аҳлидандир», дедилар.