حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ حَكِيمَ بْنَ حِزَامٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَرَأَيْتَ أُمُورًا كُنْتُ أَتَحَنَّثُ بِهَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ هَلْ لِي فِيهَا مِنْ شَىْءٍ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَسْلَمْتَ عَلَى مَا أَسْلَفْتَ مِنْ خَيْرٍ " . وَالتَّحَنُّثُ التَّعَبُّدُ .
Hakim ibn Hizom (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Rasululloh ﷺ ga: «Ayting-chi, men johiliyatda (qilib) tahannus qilgan (taqvodorlik niyatida qilgan) ishlarimda men uchun biror (savob) bormi?» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Sen (avval) qilgan yaxshiliging bilan (birga) musulmon boʻlding (yaʼni savobing saqlanadi)», dedilar. Tahannus — taʼabbud (ibodat qilish)dir.