Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: {Iymon keltirgan va iymonlarini zulm (shirk) bilan aralashtirmagan (zotlar)...} (oyati) nozil boʻlganda, bu Rasululloh ﷺ ning ashoblariga ogʻir botdi va ular: «Qaysi birimiz oʻz jonimizga zulm qilmaydi?» dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «U sizlar oʻylaganday emas; u faqat Luqmon oʻz oʻgʻliga aytganidek (zulm — shirkdir): {Ey oʻgʻilcham, Allohga shirk keltirma; albatta shirk ulkan zulmdir}», dedilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: {Иймон келтирган ва иймонларини зулм (ширк) билан аралаштирмаган (зотлар)...} (ояти) нозил бўлганда, бу Расулуллоҳ ﷺ нинг ашобларига оғир ботди ва улар: «Қайси биримиз ўз жонимизга зулм қилмайди?» дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «У сизлар ўйлагандай эмас; у фақат Луқмон ўз ўғлига айтганидек (зулм — ширкдир): {Эй ўғилчам, Аллоҳга ширк келтирма; албатта ширк улкан зулмдир}», дедилар.