وَحَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ زَكَرِيَّاءَ، حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ، - يَعْنِي الْجُعْفِيَّ - عَنْ زَائِدَةَ، عَنْ هِشَامٍ، قَالَ قَالَ الْحَسَنُ كُنَّا عِنْدَ مَعْقِلِ بْنِ يَسَارٍ نَعُودُهُ فَجَاءَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ زِيَادٍ فَقَالَ لَهُ مَعْقِلٌ إِنِّي سَأُحَدِّثُكَ حَدِيثًا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ ذَكَرَ بِمَعْنَى حَدِيثِهِمَا .
Maʼqil ibn Yasor (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Maʼqil ibn Yasorning oldida, uni yoʻqlab (kasal koʻrgani borib) edik. Shunda Ubaydulloh ibn Ziyod keldi. Maʼqil unga: «Men senga Rasululloh ﷺ dan eshitgan bir hadisni aytaman», dedi. Soʻng u ikkovining hadisi maʼnosida zikr qildi.