وَحَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلُ بْنُ خَالِدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَلَمَةَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، يَقُولُ أَخْبَرَنِي جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " ثُمَّ فَتَرَ الْوَحْىُ عَنِّي فَتْرَةً فَبَيْنَا أَنَا أَمْشِي " ثُمَّ ذَكَرَ مِثْلَ حَدِيثِ يُونُسَ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ " فَجُثِثْتُ مِنْهُ فَرَقًا حَتَّى هَوَيْتُ إِلَى الأَرْضِ " . قَالَ وَقَالَ أَبُو سَلَمَةَ وَالرُّجْزُ الأَوْثَانُ قَالَ ثُمَّ حَمِيَ الْوَحْىُ بَعْدُ وَتَتَابَعَ
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u Rasululloh ﷺ ning shunday deyayotganlarini eshitdi: «Soʻng vahiy mendan bir muddat toʻxtadi (fatra boʻldi); men yurib ketayotganimda...» — soʻng Yunusning hadisi kabi zikr qildi; faqat u: «Men undan qoʻrqib (dahshatga tushib), hatto yerga yiqildim» dedi. (Roviy) dedi: Abu Salama: «‹ar-Rujz› — butlardir» dedi. (Roviy) dedi: Soʻng vahiy bundan keyin qizib (kuchayib), ketma-ket keldi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деяётганларини эшитди: «Сўнг ваҳий мендан бир муддат тўхтади (фатра бўлди); мен юриб кетаётганимда...» — сўнг Юнуснинг ҳадиси каби зикр қилди; фақат у: «Мен ундан қўрқиб (даҳшатга тушиб), ҳатто ерга йиқилдим» деди. (Ровий) деди: Абу Салама: «‹ар-Ружз› — бутлардир» деди. (Ровий) деди: Сўнг ваҳий бундан кейин қизиб (кучайиб), кетма-кет келди.