Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Doʻzaxning (haqiqiy) ahli — ular oʻshaning ahlidirlar — esa, albatta ular unda na oʻladilar va na yashaydilar (tirik qoladilar). Lekin baʼzi kishilarni doʻzax ularning gunohlari — yoki: xatolari — sababli (vaqtincha) ushladi-da, ularni oʻldirdi (oʻlim kabi holatga soldi) — toki ular koʻmir (faxm) boʻlganda, shafoatga izn beriladi; bas, ular guruh-guruh keltiriladi va jannat daryolari ustiga sepib yuboriladi. Soʻng: ‹Ey jannat ahli, ularning ustiga (suv) quyinglar› deyiladi. Bas, ular — sel keltirgan (loy)da (urugʻ) unib chiqqani kabi — unib chiqadilar», dedilar. Shunda qavmdan bir kishi: «Goʻyo Rasululloh ﷺ sahroda (chorva boqib) yashagandek», dedi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Дўзахнинг (ҳақиқий) аҳли — улар ўшанинг аҳлидирлар — эса, албатта улар унда на ўладилар ва на яшайдилар (тирик қоладилар). Лекин баъзи кишиларни дўзах уларнинг гуноҳлари — ёки: хатолари — сабабли (вақтинча) ушлади-да, уларни ўлдирди (ўлим каби ҳолатга солди) — токи улар кўмир (фахм) бўлганда, шафоатга изн берилади; бас, улар гуруҳ-гуруҳ келтирилади ва жаннат дарёлари устига сепиб юборилади. Сўнг: ‹Эй жаннат аҳли, уларнинг устига (сув) қуйинглар› дейилади. Бас, улар — сел келтирган (лой)да (уруғ) униб чиққани каби — униб чиқадилар», дедилар. Шунда қавмдан бир киши: «Гўё Расулуллоҳ ﷺ саҳрода (чорва боқиб) яшагандек», деди.