حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ الْهَادِ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مِنَ الْكَبَائِرِ شَتْمُ الرَّجُلِ وَالِدَيْهِ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ يَشْتِمُ الرَّجُلُ وَالِدَيْهِ قَالَ " نَعَمْ يَسُبُّ أَبَا الرَّجُلِ فَيَسُبُّ أَبَاهُ وَيَسُبُّ أُمَّهُ فَيَسُبُّ أُمَّهُ " .
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Katta gunohlardan biri — kishining oʻz ota-onasini soʻkishidir», dedilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, kishi oʻz ota-onasini ham soʻkadimi?» dedilar. (Paygʻambar): «Ha — u boshqa kishining otasini soʻkadi, u (kishi) esa uning otasini soʻkadi; u (boshqa kishining) onasini soʻkadi, u (kishi) esa uning onasini soʻkadi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Катта гуноҳлардан бири — кишининг ўз ота-онасини сўкишидир», дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, киши ўз ота-онасини ҳам сўкадими?» дедилар. (Пайғамбар): «Ҳа — у бошқа кишининг отасини сўкади, у (киши) эса унинг отасини сўкади; у (бошқа кишининг) онасини сўкади, у (киши) эса унинг онасини сўкади», дедилар.