وَحَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ، حَدَّثَنَا حَبَّانُ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ، عَنْ أُمِّهِ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ، قَالَتْ كَسَفَتِ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَفَزِعَ فَأَخْطَأَ بِدِرْعٍ حَتَّى أُدْرِكَ بِرِدَائِهِ بَعْدَ ذَلِكَ قَالَتْ فَقَضَيْتُ حَاجَتِي ثُمَّ جِئْتُ وَدَخَلْتُ الْمَسْجِدَ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَائِمًا فَقُمْتُ مَعَهُ فَأَطَالَ الْقِيَامَ حَتَّى رَأَيْتُنِي أُرِيدُ أَنْ أَجْلِسَ ثُمَّ أَلْتَفِتُ إِلَى الْمَرْأَةِ الضَّعِيفَةِ فَأَقُولُ هَذِهِ أَضْعَفُ مِنِّي . فَأَقُومُ فَرَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَأَطَالَ الْقِيَامَ حَتَّى لَوْ أَنَّ رَجُلاً جَاءَ خُيِّلَ إِلَيْهِ أَنَّهُ لَمْ يَرْكَعْ .
Asmo bint Abu Bakr (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ zamonida quyosh tutildi, shunda (u zot) qoʻrqib (sapchib) ketib, bir koʻylakni (xato) oldilar, hatto shundan soʻng ridolari yetkazib berildi. (Asmo) dedi: Men hojatimni bitirib, soʻng kelib, masjidga kirdim. Rasululloh ﷺ ni qiyomda turgan holatda koʻrdim, men ham u zot bilan birga turdim. (U zot) qiyomni shu qadar uzun qildilarki, hatto men oʻtirmoqchi boʻlib qoldim, soʻng zaif ayolga qarab: «Bu mendan koʻra zaifroq», deb (yana) turaverdim. Soʻng (u zot) rukuʼ qildilar va rukuʼni uzun qildilar; soʻng boshlarini koʻtarib, qiyomni shu qadar uzun qildilarki, agar bir kishi kelib qolsa, unga (u zot) rukuʼ qilmaganday tuyulardi.