وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ حَيَّانَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ، - وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - قَالَ كُنْتُ أَرْتَمِي بِأَسْهُمٍ لِي بِالْمَدِينَةِ فِي حَيَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ كَسَفَتِ الشَّمْسُ فَنَبَذْتُهَا فَقُلْتُ وَاللَّهِ لأَنْظُرَنَّ إِلَى مَا حَدَثَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي كُسُوفِ الشَّمْسِ قَالَ فَأَتَيْتُهُ وَهُوَ قَائِمٌ فِي الصَّلاَةِ رَافِعٌ يَدَيْهِ فَجَعَلَ يُسَبِّحُ وَيَحْمَدُ وَيُهَلِّلُ وَيُكَبِّرُ وَيَدْعُو حَتَّى حُسِرَ عَنْهَا . قَالَ فَلَمَّا حُسِرَ عَنْهَا قَرَأَ سُورَتَيْنِ وَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ .
Abdurrahmon ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ hayotlik chogʻlarida men Madinada oʻzimning oʻqlarimni otib turgan edim, birdan quyosh tutildi. Shunda men ularni (oʻqlarni) tashlab: «Allohga qasamki, quyosh tutilishida Rasululloh ﷺ ga nima boʻlishini albatta koʻraman», — dedim. (Abdurrahmon) dedi: Bas, u zotning oldiga keldim, u zot namozda tik turib, qoʻllarini koʻtargan holda tasbeh aytar, hamd aytar, tahlil aytar, takbir aytar va duo qilar edilar, toki (quyoshdan tutilish) ochilguncha. (Abdurrahmon) dedi: Undan (tutilish) ochilgach, ikkita sura oʻqib, ikki rakaʼat namoz oʻqidilar.Абдурраҳмон ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳаётлик чоғларида мен Мадинада ўзимнинг ўқларимни отиб турган эдим, бирдан қуёш тутилди. Шунда мен уларни (ўқларни) ташлаб: «Аллоҳга қасамки, қуёш тутилишида Расулуллоҳ ﷺ га нима бўлишини албатта кўраман», — дедим. (Абдурраҳмон) деди: Бас, у зотнинг олдига келдим, у зот намозда тик туриб, қўлларини кўтарган ҳолда тасбеҳ айтар, ҳамд айтар, таҳлил айтар, такбир айтар ва дуо қилар эдилар, токи (қуёшдан тутилиш) очилгунча. (Абдурраҳмон) деди: Ундан (тутилиш) очилгач, иккита сура ўқиб, икки ракаъат намоз ўқидилар.