وَحَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْقَوَارِيرِيُّ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، حَدَّثَنَا الْجُرَيْرِيُّ، عَنْ أَبِي الْعَلاَءِ، حَيَّانَ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ بَيْنَمَا أَنَا أَرْمِي، بِأَسْهُمِي فِي حَيَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذِ انْكَسَفَتِ الشَّمْسُ فَنَبَذْتُهُنَّ وَقُلْتُ لأَنْظُرَنَّ إِلَى مَا يَحْدُثُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي انْكِسَافِ الشَّمْسِ الْيَوْمَ فَانْتَهَيْتُ إِلَيْهِ وَهُوَ رَافِعٌ يَدَيْهِ يَدْعُو وَيُكَبِّرُ وَيَحْمَدُ وَيُهَلِّلُ حَتَّى جُلِّيَ عَنِ الشَّمْسِ فَقَرَأَ سُورَتَيْنِ وَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ .
Abdurrahmon ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ hayotlik chogʻlarida men oʻqlarimni otib turgan edim, birdan quyosh tutildi. Shunda men ularni (oʻqlarni) tashlab: «Bugun quyosh tutilishida Rasululloh ﷺ ga nima boʻlishini albatta koʻraman», — dedim. Bas, u zotning oldiga yetib bordim, u zot qoʻllarini koʻtarib, duo qilar, takbir aytar, hamd aytar va tahlil (Lo ilaha illalloh) aytar edilar, toki quyoshdan (tutilish) ochilguncha. Soʻng ikkita sura oʻqib, ikki rakaʼat namoz oʻqidilar.Абдурраҳмон ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳаётлик чоғларида мен ўқларимни отиб турган эдим, бирдан қуёш тутилди. Шунда мен уларни (ўқларни) ташлаб: «Бугун қуёш тутилишида Расулуллоҳ ﷺ га нима бўлишини албатта кўраман», — дедим. Бас, у зотнинг олдига етиб бордим, у зот қўлларини кўтариб, дуо қилар, такбир айтар, ҳамд айтар ва таҳлил (Ло илаҳа иллаллоҳ) айтар эдилар, токи қуёшдан (тутилиш) очилгунча. Сўнг иккита сура ўқиб, икки ракаъат намоз ўқидилар.