حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ - عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ إِحْدَى بَنَاتِهِ تَدْعُوهُ وَتُخْبِرُهُ أَنَّ صَبِيًّا لَهَا - أَوِ ابْنًا لَهَا - فِي الْمَوْتِ فَقَالَ لِلرَّسُولِ " ارْجِعْ إِلَيْهَا فَأَخْبِرْهَا إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَلَهُ مَا أَعْطَى وَكُلُّ شَىْءٍ عِنْدَهُ بِأَجَلٍ مُسَمًّى فَمُرْهَا فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ " فَعَادَ الرَّسُولُ فَقَالَ إِنَّهَا قَدْ أَقْسَمَتْ لَتَأْتِيَنَّهَا . قَالَ فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَقَامَ مَعَهُ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَمُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ وَانْطَلَقْتُ مَعَهُمْ فَرُفِعَ إِلَيْهِ الصَّبِيُّ وَنَفْسُهُ تَقَعْقَعُ كَأَنَّهَا فِي شَنَّةٍ فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ مَا هَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " هَذِهِ رَحْمَةٌ جَعَلَهَا اللَّهُ فِي قُلُوبِ عِبَادِهِ وَإِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ " .
Usoma ibn Zayd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Paygʻambar ﷺ ning huzurlarida edik. Shunda qizlaridan biri u zotni chaqirib va oʻzining bir kichik bolasi — yoki bir oʻgʻli — oʻlim (toʻshagi)da ekanini xabar qilib, kishi yubordi. U zot elchiga: «Uning oldiga qayt-da, unga: ‹Albatta, Alloh olgan (narsa) ham Allohnikidir, bergan (narsa) ham Unikidir, har bir narsaning Uning huzurida belgilangan ajali bor› deb xabar ber. Bas, unga sabr qilishni va (ajrini Allohdan kutib) savobini umid qilishni buyur», — dedilar. Shunda elchi qaytib keldi-da: «(Qizingiz) albatta uning oldiga borishingizga qasam ichdi», — dedi. (Usoma) dedi: Shunda Paygʻambar ﷺ oʻrnilaridan turdilar, u zot bilan birga Saʼd ibn Uboda va Muoz ibn Jabal ham turdi, men ham ular bilan birga joʻnadim. Soʻng bola u zotga koʻtarib berildi, uning joni esa goʻyo eski meshda (qaltirayotgandek) xirillab turardi. Shunda u zotning koʻzlaridan yosh oqdi. Saʼd u zotga: «Bu nima, yo Rasululloh?» — dedi. U zot: «Bu — rahmatdir, Alloh uni bandalarining qalbiga joylagan. Albatta, Alloh bandalaridan rahmdillarigagina rahm qiladi», — dedilar.Усома ибн Зайд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Пайғамбар ﷺ нинг ҳузурларида эдик. Шунда қизларидан бири у зотни чақириб ва ўзининг бир кичик боласи — ёки бир ўғли — ўлим (тўшаги)да эканини хабар қилиб, киши юборди. У зот элчига: «Унинг олдига қайт-да, унга: ‹Албатта, Аллоҳ олган (нарса) ҳам Аллоҳникидир, берган (нарса) ҳам Уникидир, ҳар бир нарсанинг Унинг ҳузурида белгиланган ажали бор› деб хабар бер. Бас, унга сабр қилишни ва (ажрини Аллоҳдан кутиб) савобини умид қилишни буюр», — дедилар. Шунда элчи қайтиб келди-да: «(Қизингиз) албатта унинг олдига боришингизга қасам ичди», — деди. (Усома) деди: Шунда Пайғамбар ﷺ ўрниларидан турдилар, у зот билан бирга Саъд ибн Убода ва Муоз ибн Жабал ҳам турди, мен ҳам улар билан бирга жўнадим. Сўнг бола у зотга кўтариб берилди, унинг жони эса гўё эски мешда (қалтираётгандек) хириллаб турарди. Шунда у зотнинг кўзларидан ёш оқди. Саъд у зотга: «Бу нима, ё Расулуллоҳ?» — деди. У зот: «Бу — раҳматдир, Аллоҳ уни бандаларининг қалбига жойлаган. Албатта, Аллоҳ бандаларидан раҳмдилларигагина раҳм қилади», — дедилар.