حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، - يَعْنِي ابْنَ حَازِمٍ - حَدَّثَنَا نَافِعٌ، قَالَ قِيلَ لاِبْنِ عُمَرَ إِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ تَبِعَ جَنَازَةً فَلَهُ قِيرَاطٌ مِنَ الأَجْرِ " . فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ أَكْثَرَ عَلَيْنَا أَبُو هُرَيْرَةَ . فَبَعَثَ إِلَى عَائِشَةَ فَسَأَلَهَا فَصَدَّقَتْ أَبَا هُرَيْرَةَ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ لَقَدْ فَرَّطْنَا فِي قَرَارِيطَ كَثِيرَةٍ .
Nofiʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Ibn Umarga: «Abu Hurayra: ‹Men Rasululloh ﷺ ‹Kim janozaga ergashsa, unga (ajrdan) bir qirot (savob) boʻladi›, deganlarini eshitdim› deydi», dedilar. Shunda Ibn Umar: «Abu Hurayra bizga (rivoyatni) koʻpaytirib yubordi», dedi. Soʻng (kishini) Oishaning oldiga yuborib, undan soʻradi. U Abu Hurayrani tasdiqladi. Shunda Ibn Umar: «Biz koʻp qirotlardan mahrum boʻlibmiz», dedi.