وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ، قَالَتْ قَدِمَتْ عَلَىَّ أُمِّي وَهِيَ مُشْرِكَةٌ فِي عَهْدِ قُرَيْشٍ إِذْ عَاهَدَهُمْ فَاسْتَفْتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدِمَتْ عَلَىَّ أُمِّي وَهْىَ رَاغِبَةٌ أَفَأَصِلُ أُمِّي قَالَ " نَعَمْ صِلِي أُمَّكِ " .
Asmoʼ binti Abu Bakr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «(Rasululloh ﷺ) Quraysh bilan ahd-shartnoma tuzgan paytda onam huzurimga mushrika holida keldi. Shunda men Rasululloh ﷺ dan fatvo soʻrab: ‹Yo Rasululloh! Onam huzurimga (mendan biror narsa istab) ragʻbatli holda keldi. Onam bilan silai rahm qilayinmi?› dedim. U zot ﷺ: ‹Ha, onang bilan silai rahm qil›, — dedilar».