وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْمَاعِيلَ - عَنْ يَزِيدَ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي عُبَيْدٍ - قَالَ سَمِعْتُ عُمَيْرًا، مَوْلَى آبِي اللَّحْمِ قَالَ أَمَرَنِي مَوْلاَىَ أَنْ أُقَدِّدَ، لَحْمًا فَجَاءَنِي مِسْكِينٌ فَأَطْعَمْتُهُ مِنْهُ فَعَلِمَ بِذَلِكَ مَوْلاَىَ فَضَرَبَنِي فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَدَعَاهُ . فَقَالَ " لِمَ ضَرَبْتَهُ " . فَقَالَ يُعْطِي طَعَامِي بِغَيْرِ أَنْ آمُرَهُ . فَقَالَ " الأَجْرُ بَيْنَكُمَا " .
Abul-Lahmning ozod qilingan quli Umayr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: xojam menga goʻshtni qoqlab (qoqlama qilib) qoʻyishni buyurdi. Shunda oldimga bir miskin keldi va men unga oʻsha (goʻshtdan) yedirdim. Xojam buni bilib qoldi-da, meni urdi. Men Rasululloh ﷺ ning oldilariga kelib, buni u zotga aytdim. U zot uni (xojani) chaqirib: «Nega uni urding?» dedilar. U: «Buyurmaganim holda mening taomimni (boshqaga) beradi», dedi. Shunda u zot: «Ajr ikkovingiz orasida (boʻlinadi)», dedilar.