حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ، أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنِي رَبِيعَةُ بْنُ يَزِيدَ الدِّمَشْقِيُّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرٍ الْيَحْصَبِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ مُعَاوِيَةَ، يَقُولُ إِيَّاكُمْ وَأَحَادِيثَ إِلاَّ حَدِيثًا كَانَ فِي عَهْدِ عُمَرَ فَإِنَّ عُمَرَ كَانَ يُخِيفُ النَّاسَ فِي اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَقُولُ " مَنْ يُرِدِ اللَّهُ بِهِ خَيْرًا يُفَقِّهْهُ فِي الدِّينِ " . وَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّمَا أَنَا خَازِنٌ فَمَنْ أَعْطَيْتُهُ عَنْ طِيبِ نَفْسٍ فَيُبَارَكُ لَهُ فِيهِ وَمَنْ أَعْطَيْتُهُ عَنْ مَسْأَلَةٍ وَشَرَهٍ كَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلاَ يَشْبَعُ " .
Muoviya ibn Abu Sufyon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: «(Rasulullohdan rivoyat qilinadigan) hadislardan ehtiyot boʻlinglar, faqat Umar zamonida (mashhur) boʻlgan hadisdan boshqa; chunki Umar odamlarni aziz va jalil Alloh (yoʻli)da (Uning haqqida xato qilishdan) qoʻrqitar edi. Men Rasululloh ﷺ ning: ‹Allohni kimga yaxshilikni iroda qilsa, uni dinda faqih (fahmli) qilib qoʻyadi›, deganlarini eshitganman. Yana Rasululloh ﷺ ning shunday deganlarini eshitganman: ‹Men faqat xazinabonman, xolos. Bas, kimga koʻngil xushligi bilan bersam, unga (mol)da baraka boʻladi; kimga tilashi va ochkoʻzligi sababli bersam, u yeb-yeb toʻymaydigan kishidek boʻladi›».