وَحَدَّثَنِي يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى الصَّدَفِيُّ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي هِشَامُ، بْنُ سَعْدٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، فِي هَذَا الإِسْنَادِ بِمَعْنَى حَدِيثِ حَفْصِ بْنِ مَيْسَرَةَ إِلَى آخِرِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ " مَا مِنْ صَاحِبِ إِبِلٍ لاَ يُؤَدِّي حَقَّهَا " . وَلَمْ يَقُلْ " مِنْهَا حَقَّهَا " . وَذَكَرَ فِيهِ " لاَ يَفْقِدُ مِنْهَا فَصِيلاً وَاحِدًا " . وَقَالَ " يُكْوَى بِهَا جَنْبَاهُ وَجَبْهَتُهُ وَظَهْرُهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan ushbu isnod bilan Hafs ibn Maysara hadisining maʼnosida oxirigacha rivoyat qilinadi. Faqat u: «Tuyaga ega boʻlib, uning haqqini ado etmaydigan hech kim yoʻqki...», dedi, lekin «ulardan (oladigan) haqqini» demadi. Va unda: «Ulardan bironta ham boʻtaloqni qoldirmaydi», deb zikr qildi. Hamda: «Ular bilan uning ikki yoni, peshonasi va orqasi dogʻlanadi», dedi.