وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي، الْعَلاَءِ عَنِ الأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَبَيْنَا أَنَا فِي، حَلْقَةٍ فِيهَا مَلأٌ مِنْ قُرَيْشٍ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ أَخْشَنُ الثِّيَابِ أَخْشَنُ الْجَسَدِ أَخْشَنُ الْوَجْهِ فَقَامَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ بَشِّرِ الْكَانِزِينَ بِرَضْفٍ يُحْمَى عَلَيْهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ فَيُوضَعُ عَلَى حَلَمَةِ ثَدْىِ أَحَدِهِمْ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ نُغْضِ كَتِفَيْهِ وَيُوضَعُ عَلَى نُغْضِ كَتِفَيْهِ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ حَلَمَةِ ثَدْيَيْهِ يَتَزَلْزَلُ قَالَ فَوَضَعَ الْقَوْمُ رُءُوسَهُمْ فَمَا رَأَيْتُ أَحَدًا مِنْهُمْ رَجَعَ إِلَيْهِ شَيْئًا - قَالَ - فَأَدْبَرَ وَاتَّبَعْتُهُ حَتَّى جَلَسَ إِلَى سَارِيَةٍ فَقُلْتُ مَا رَأَيْتُ هَؤُلاَءِ إِلاَّ كَرِهُوا مَا قُلْتَ لَهُمْ . قَالَ إِنَّ هَؤُلاَءِ لاَ يَعْقِلُونَ شَيْئًا إِنَّ خَلِيلِي أَبَا الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم دَعَانِي فَأَجَبْتُهُ فَقَالَ " أَتَرَى أُحُدًا " . فَنَظَرْتُ مَا عَلَىَّ مِنَ الشَّمْسِ وَأَنَا أَظُنُّ أَنَّهُ يَبْعَثُنِي فِي حَاجَةٍ لَهُ فَقُلْتُ أَرَاهُ . فَقَالَ " مَا يَسُرُّنِي أَنَّ لِي مِثْلَهُ ذَهَبًا أُنْفِقُهُ كُلَّهُ إِلاَّ ثَلاَثَةَ دَنَانِيرَ " . ثُمَّ هَؤُلاَءِ يَجْمَعُونَ الدُّنْيَا لاَ يَعْقِلُونَ شَيْئًا . قَالَ قُلْتُ مَا لَكَ وَلإِخْوَتِكَ مِنْ قُرَيْشٍ لاَ تَعْتَرِيهِمْ وَتُصِيبُ مِنْهُمْ . قَالَ لاَ وَرَبِّكَ لاَ أَسْأَلُهُمْ عَنْ دُنْيَا وَلاَ أَسْتَفْتِيهِمْ عَنْ دِينٍ حَتَّى أَلْحَقَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ .
Ahnaf ibn Qays (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Madinaga keldim. Bir halqada — unda Qurayshdan bir jamoa bor edi — oʻtirgan paytimda, kiyimi qoʻpol, badani qoʻpol, yuzi qoʻpol bir kishi keldi. U ularning oldida turib: «Mol toʻplovchilarni jahannam oʻtida qizdirilgan toshlar bilan xushxabarla! U (tosh) ulardan birining koʻkrak uchiga qoʻyiladi, toki yelkasi suyagidan chiqib ketguncha; soʻng yelkasi suyagiga qoʻyiladi, toki koʻkrak uchidan chiqib ketguncha, u (tosh) borib-kelib turadi», dedi. (Ahnaf) dedi: Shunda jamoa boshlarini quyi soldi va men ulardan birortasini unga biror narsa qaytarganini koʻrmadim. Soʻng u ortga oʻgirildi, men esa unga ergashdim, toki u bir ustunning yoniga oʻtirguncha. Men: «Men bularning sen aytgan narsani yoqtirmaganliklaridan boshqasini koʻrmadim», dedim. U: «Bular hech narsani anglamaydilar. Mening doʻstim Abul-Qosim ﷺ meni chaqirdilar, men javob berdim. Soʻng: ‹Uhudni koʻryapsanmi?› dedilar. Men quyoshning ustimga (qancha qolgani)ga qaradim — u zot meni biror hojatlari uchun yuboradilar deb oʻylab. Soʻng: ‹Uni koʻryapman›, dedim. Shunda: ‹Menda shu (Uhud) misli oltin boʻlib, uni butunlay ehson qilib, faqat uch dinordan boshqasini qoldirmasligim meni shod qilmaydi (degan boʻlardim)›, dedilar. Bular esa dunyoni toʻplaydilar, hech narsani anglamaydilar», dedi. Men: «Senga va Qurayshdan boʻlgan birodarlaringga nima boʻldi, ularning oldiga bormaysan va ulardan (biror narsa) olmaysan?» dedim. U: «Yoʻq, Robbingga qasamki, men Allohga va Uning Rasuliga qovushgunimga qadar ulardan dunyo (uchun biror narsa) soʻramayman va dindan ham (biror narsani) ulardan fatvo qilib soʻramayman», dedi.
