حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، ح وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، - رضى الله عنه - أَنَّهُ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اعْتَزَلَ نِسَاءَهُ شَهْرًا فَخَرَجَ إِلَيْنَا فِي تِسْعٍ وَعِشْرِينَ فَقُلْنَا إِنَّمَا الْيَوْمُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ . فَقَالَ " إِنَّمَا الشَّهْرُ " . وَصَفَّقَ بِيَدَيْهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ وَحَبَسَ إِصْبَعًا وَاحِدَةً فِي الآخِرَةِ .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir oy davomida ayollaridan ajralib (chetga chiqib) turgan edilar, soʻng yigirma toʻqqizinchi (kun)da bizning oldimizga chiqdilar. Biz: «Bugun atigi yigirma toʻqqiz (kun)dir», dedik. Shunda u zot: «Oy faqat (shunday boʻladi)», dedilar va ikki qoʻllari bilan uch marta urishtirib, oxirgisida bir barmoqlarini ushlab qoldilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир ой давомида аёлларидан ажралиб (четга чиқиб) турган эдилар, сўнг йигирма тўққизинчи (кун)да бизнинг олдимизга чиқдилар. Биз: «Бугун атиги йигирма тўққиз (кун)дир», дедик. Шунда у зот: «Ой фақат (шундай бўлади)», дедилар ва икки қўллари билан уч марта уриштириб, охиргисида бир бармоқларини ушлаб қолдилар.