Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Nabiy ﷺ bir oy davomida ayollaridan ajralib (chetga chiqib) turdilar, soʻng yigirma toʻqqizinchi (kun)ning sahar paytida bizning oldimizga chiqdilar. Shunda qavmdan baʼzilari: ‹Yo Rasululloh, biz endigina yigirma toʻqqiz (kun)ning sahariga yetdik-ku›, dedi. Nabiy ﷺ: ‹Albatta, oy yigirma toʻqqiz (kun ham) boʻladi›, dedilar. Soʻng Nabiy ﷺ ikki qoʻllarining barcha barmoqlari bilan ikki marta — uch (martaning ikkitasini), uchinchisida esa ulardan toʻqqiztasi bilan urishtirdilar.»Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Набий ﷺ бир ой давомида аёлларидан ажралиб (четга чиқиб) турдилар, сўнг йигирма тўққизинчи (кун)нинг саҳар пайтида бизнинг олдимизга чиқдилар. Шунда қавмдан баъзилари: ‹Ё Расулуллоҳ, биз эндигина йигирма тўққиз (кун)нинг саҳарига етдик-ку›, деди. Набий ﷺ: ‹Албатта, ой йигирма тўққиз (кун ҳам) бўлади›, дедилар. Сўнг Набий ﷺ икки қўлларининг барча бармоқлари билан икки марта — уч (мартанинг иккитасини), учинчисида эса улардан тўққизтаси билан уриштирдилар.»