حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا رَوْحٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ، - يَعْنِي أَبَا عَاصِمٍ - جَمِيعًا عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ .
Umm Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ baʼzi ayollari (huzuriga) bir oy kirmaslikka qasam ichdilar. Yigirma toʻqqiz kun oʻtgach, ertalab (yoki kechqurun) ularning oldiga keldilar. Shunda u zotga: «Yo Nabiyalloh! Siz huzurimizga bir oy kirmaslikka qasam ichgan edingiz-ku», deyildi. U zot: «Albatta, oy yigirma toʻqqiz kun ham boʻladi», dedilar.