حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ عُمَيْرٍ، مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُمِّ الْفَضْلِ بِنْتِ الْحَارِثِ، أَنَّ نَاسًا، تَمَارَوْا عِنْدَهَا يَوْمَ عَرَفَةَ فِي صِيَامِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ بَعْضُهُمْ هُوَ صَائِمٌ وَقَالَ بَعْضُهُمْ لَيْسَ بِصَائِمٍ . فَأَرْسَلْتُ إِلَيْهِ بِقَدَحِ لَبَنٍ وَهُوَ وَاقِفٌ عَلَى بَعِيرِهِ بِعَرَفَةَ فَشَرِبَهُ .
Ummul-Fadl bint al-Horis (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Arafa kuni odamlar uning huzurida Rasululloh ﷺ ning roʻzasi haqida bahslashdilar. Baʼzilari: «U roʻzador», dedi, baʼzilari: «U roʻzador emas», dedi. Shunda men u zotga bir kosa sut yubordim, u zot Arafotda tuyasi ustida turgan edilar, uni ichdilar.