حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ عُمَيْرٍ، مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُمِّ الْفَضْلِ بِنْتِ الْحَارِثِ، أَنَّ نَاسًا، تَمَارَوْا عِنْدَهَا يَوْمَ عَرَفَةَ فِي صِيَامِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ بَعْضُهُمْ هُوَ صَائِمٌ وَقَالَ بَعْضُهُمْ لَيْسَ بِصَائِمٍ . فَأَرْسَلْتُ إِلَيْهِ بِقَدَحِ لَبَنٍ وَهُوَ وَاقِفٌ عَلَى بَعِيرِهِ بِعَرَفَةَ فَشَرِبَهُ .
Ummul-Fadl bint al-Horis (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Arafa kuni odamlar uning huzurida Rasululloh ﷺ ning roʻzasi haqida bahslashdilar. Baʼzilari: «U roʻzador», dedi, baʼzilari: «U roʻzador emas», dedi. Shunda men u zotga bir kosa sut yubordim, u zot Arafotda tuyasi ustida turgan edilar, uni ichdilar.Уммул-Фадл бинт ал-Ҳорис (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Арафа куни одамлар унинг ҳузурида Расулуллоҳ ﷺ нинг рўзаси ҳақида баҳслашдилар. Баъзилари: «У рўзадор», деди, баъзилари: «У рўзадор эмас», деди. Шунда мен у зотга бир коса сут юбордим, у зот Арафотда туяси устида турган эдилар, уни ичдилар.