وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ هِشَامٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَلَمْ يَذْكُرْ فِي أَوَّلِ الْحَدِيثِ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصُومُهُ . وَقَالَ فِي آخِرِ الْحَدِيثِ وَتَرَكَ عَاشُورَاءَ فَمَنْ شَاءَ صَامَهُ وَمَنْ شَاءَ تَرَكَهُ . وَلَمْ يَجْعَلْهُ مِنْ قَوْلِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم كَرِوَايَةِ جَرِيرٍ .
Oisha (roziyallohu anho)dan shu maʼnoda rivoyat qilinadi, lekin u hadisning avvalida «Rasululloh ﷺ uni tutardilar» (degan soʻzni) zikr qilmadi va hadisning oxirida: «(U) Oshuroni tark qildi, bas kim xohlasa, uni tutdi, kim xohlasa, uni tark qildi», dedi. Hamda u buni Jarirning rivoyatidagi kabi Nabiy ﷺ ning soʻzi qilib (keltir)madi.