حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنِ الْوَلِيدِ، - يَعْنِي ابْنَ كَثِيرٍ - حَدَّثَنِي نَافِعٌ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، - رضى الله عنهما - حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ فِي يَوْمِ عَاشُورَاءَ " إِنَّ هَذَا يَوْمٌ كَانَ يَصُومُهُ أَهْلُ الْجَاهِلِيَّةِ فَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يَصُومَهُ فَلْيَصُمْهُ وَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يَتْرُكَهُ فَلْيَتْرُكْهُ " . وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ - رضى الله عنه - لاَ يَصُومُهُ إِلاَّ أَنْ يُوَافِقَ صِيَامَهُ .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: u Rasululloh ﷺ ni Oshuro kuni haqida shunday deyayotganlarini eshitgan: «Bu johiliyat ahli roʻza tutadigan kun edi. Bas, kim uni tutishni xohlasa, uni tutsin, kim uni tark qilishni xohlasa, uni tark qilsin.» Abdulloh esa uni faqat oʻz roʻzasiga toʻgʻri kelib qolgandagina tutardi.